İnsan bazen en çok sevdiğini inkâr eder.
Çünkü kabul etmek, kaybettiğini de kabul etmektir.
O yüzden dil “sevmedim” der, ama kalp hâlâ aynı yerde,
Aynı yangının içinde durur.
Nilüfer’in o içe işleyen şarkı sözleri gibi,
“İnkâr etme yalvarırım, sen de sevdin bir zamanlar…”
Herkesin hayatında mutlaka böyle bir cümle vardır.
Söylenmiş ya da söylenememiş.
Ama mutlaka yaşanmıştır.
Gitmek zordur, evet.
Ama asıl zor olan, gitmek zorunda kalmaktır.
İnsan bazen arkasına bakmamak için değil, bakarsa yıkılacağını bildiği için ileriye doğru yürür.
Her adım biraz daha koparır içinden bir şeyleri.
Ve o kopuş,
Bir vedadan çok daha fazlasıdır.
Bir alışkanlığın, bir umudun, bir “biz” ihtimalinin toprağa verilmesidir.
Alışmak…
Belki de en acı kelime budur.
Çünkü alışmak, unutmak değildir.
Alışmak, acıyla yaşamayı öğrenmektir.
Sabah kalktığında onun olmadığını bilerek güne başlamak,
Bir mesaj gelmeyeceğini bile bile telefona bakmak,
En sevdiğin şarkının artık canını yakmasına rağmen yine de dinlemektir.
İşte alışmak budur.
İnsan en çok buna yorulur.
Ve sonra o cümle gelir
“Zaten hiç sevmedim ki…”
En büyük yalandır bu aslında.
İnsan sevmediği birinin ardından bu kadar sessiz kalmaz,
Susmaz.
Sevmediği birinin yokluğunu bu kadar taşımaz.
Hissetmez,
Sevmediği birine bu kadar kırılmaz.
Çünkü insan sevdiğine kırılır.
Gözyaşlarının faydasız olduğunu söyleyenler, aslında en çok ağlayanlardır.
Çünkü bilirler; bazı acılar ne gözyaşıyla geçer ne de zamanla.
Sadece şekil değiştirir.
İçine çöker, sessizleşir, ama asla yok olmaz.
Yaşamakla ölmek arasındaki o ince çizgide, insan bazen sadece “var” olur.
Ne tam yaşıyordur ne de tamamen gitmiştir.
Yani ölümle yaşam arasındaki araftadır,
İşte yalnızlık tam da burada başlar.
Kalabalıkların ortasında bile eksik hissetmek, birinin yokluğuyla bütün dünyanın anlamını kaybetmesidir,
Ve belki de en acı gerçek şudur,
Bazı hikâyeler öyle derindir ki, ölüm bile onları kıskanır.
Çünkü her aşk mutlu sonla bitmez.
Ama bazı aşklar, bitse bile bitmez.
İnsan inkâr edebilir, susabilir, hatta kaçabilir.
Ama kalp…
Kalp hiçbir zaman yalan söylemez.