Asla sırasını şaşırmıyor.
Kara toprak kimsenin yerine kimseyi sarmıyor.
Birkaç gün önce annesini ebediyete uğurlayan Yomra Belediye Başkanımız Sn Mustafa BIYIK, bütün unvanlarını cami avlusunun dışında bırakarak, annesini toprağa uğurlayan bir evlat olarak safa geçti.
Helâllik istenirken ne Belediye Başkanıydı,
ne de bir makam sahibiydi.
Annesine son vazifesini yerine getiren mahzun bir evlattı.
Annesiz kalmanın tarifsiz acısı yüzünden okunan bir evlattı.
Makamlar...
Unvanlar...
Apoletler...
Nasıl da hükmünü yitiriyor kederin karşısında. Uğurlanma vakti gelenin ardından, nasıl da çaresiz bırakıyor yürekleri.
Hayatta herşeyin bir başlangıcı ve bir sonu var, nefes almanın, nefes vermenin bile.
Can bedenin emanetidir...
Canın bedene yerleşmesinin başlangıcı olduğu gibi,
o yerleşimin, misafirliğin bir sonu var.
Terketmek mecburiyetindedir
o emanet mekanı.
Makamlar...
Unvanlar...
Mevkiler...
Onlar da emanettirler.
Ve bir gün makam odalarının kapıları bir başkasına açılabilir.
Protokol sıraları değişir.
İsim levhaları sökülür, hitaplar unutulur.
Omuzlara alınan tabut,
en büyük makam sahibini de, en sade insanı da aynı istikamete yürütüyor.
O kısacık yolculuk,
bir gün, herkesin o istikamete mutlaka yürüyeceğini hatırlatıyor.
Ne acıdır ki ölümün en büyük dersidir bu hatırlatış.
Ölüm herkesi eşitliyor.
Acı herkesi aynı şiddette ağlatıyor.
Çünkü kaderin kalemi herkesi kendi adıyla yazıyor.
O defterde ne başkan, ne yönetici, ne de işçi yazıyor
İnsan...
İnsan yazıyor yalnızca.
Anne acısı protokol, sınıf, ayrımı yapmıyor...
Şehirlerin yükünü omuzlayan "Başkanlar da
Ağlar" çünkü.
Annesini kaybetmiş bir evladı teselli edecek hiçbir söz yoktur, acısını paylaşmaktan başka.
Şahsına münhasır güler yüzü, samimiyeti ile iyi gününde kötü gününde insanlara dokunan tavrıyla tanıdığımız Yomra Belediye Başkanımız Sn.Mustafa BIYIK'ın acısını canıgönülden paylaşıyor, kıymetli annesine Allah'tan rahmet, ailesine ve yakınlarına sabırlar diliyoruz...
Saygı ve Muhabbetle