Trabzonspor hangi zor dönemleri aşmadı ki.
Bunu da aşacaktır.
Ama taraftar.
Bu taraftar, ikinci yarı oyundan düşen oyuncuları iteleyecek.
Onlara enerji verecek.
Avni  Aker inleyecek.
Son yıllarda Avni Aker’de ses duydunuz mu?
Lig TV gösteriyor,
Herkes çekirdek yiyor.
Yenilgiye hazır!
Bir puana eyvallah!
Gelirse galibiyet.
Böyle olamaz.
Olmamalı.
Trabzonspor’u bu hale hep yöneticiler, futbolcular, teknik kadro getirmedi.
Türk futbolundaki sistem getirdi.
Bakın 1995-1996 yıllarına.
Trabzonspor şampiyon olsa 10 yıl ileri gidecek.
2000 yılında UEFA kupası bizim olacak.
Olamadı.
Bırakmadılar.
10 yıl geri gittik.
Şota, Abdullah, Ogün gitti.
Hami sonradan ayrıldı.
2005 yılı.
Benzer oyunlar.
Trabzonspor yine 10 yıl geri gitti.
Sonra kümelerden dönüldü.
2010’da küllerinden doğru.
Müthiş bir kadroya kavuştu.
Trabzonspor tarihinde çok kadro var ama 1975-1976
1995-1995, 2004-2005 ve 2010-2011 farklı.
Bu kadrolar Trabzonspor tarihinin en üst düzey kadroları.
Sadece biri şampiyon olabilmiş.
3 kez elinden aldılar.
Sistem aldı.
Son yıllarda bunun için hakemi de yenecek kadro dedik.
Devre arasını bekliyoruz.
Ama bugünler taraftarın günü
Akhisar maçını Trabzonspor taraftarı alacak.
Nefes alamayacak rakip.
Ayakları titreyecek.
Veda maçlarıdır bunlar.
Avni Aker’e veda galibiyetlerle olsun.
Trabzonspor eğer Akhisar ve Galatasaray’a kaybederse sezonu kaybeder.
Gelirler arttı, Akyazı bitiyor.
Birkaç galibiyet ayağa kalkacağız.