BİRKEZ GÜVENDİM ÖLDÜM!!!

Ağlamak ile gülmek kardeş derler ya doğru derler...
Babam iyi adamdı lakin iyi koca olamamıştı.kadın ruhunun istekleri ve arzuları bambaşkaydı ve bunlara cevap verememişti.
Yanlış zamanlarda yanlış arkadaşlar edinmiş ve başı hep derde girmişti.yarı yaşı cezaevlerinde geçmişti.
Velhasıl annem beni düşünerek evlilik hayatına son vermişti...
Köy hayatımızda bitmişti...
İstanbul'a akrabalarımızın yanına gittik.
Hiç iş ayrımı yapmadan çalıştı annem.hastanede temizlik işi dahi yaptı.zamanla zoruma gitmeye başladı annemin bu işlerde çalışması.birşeyler yapmalıydım.büyüyordum.elde avuçta ve babadan kalan bi'şey de yoktu.annemin tek amacı beni okutabilmekti.mühendis olmamı ve ayaklarımın üztünde durmamı istiyordu.
Oyy benim çileli anam...
Ek işler yaptı ve geceli gündüzlü çalıştı.bu dönemlerimizde halam bizi maddi manevi hiç bırakmadı.onun yeri bizde bambaşkaydı...
Annem dış işlerde koştukça bende onun istediği gibi mühendislik fakültesini kazandım...
Üçüncü sınıf öğrencisiyim.
Çınardereliyiz biz...bilenler bilir...kardeşlik ve aile kavramı hatsafhadadır buralarda...
Hadi kanka;bu yaz sezonunda bir hafta deniz kenarında kamp yapalım dedi çocukluktan beri hiç ayrılmadığımız arkadaşım....
Doğru biz hiç tatil yapmamıştık...annelerimizden izin belgelerimizi aldık ve karasu sahilinde açtık çadırlarımızı...amacımız sadece birarada olup eğlenmekti...hiç birimiz sigara dahi kullanmazken arkadaşımın bitanesini kırk yılda bikez tatil yapacağız diye adı lazım olmayan o haplardan almış herbirimize...
Küçücük birşeyden ne olurdu ki???
Denedik!!!
Denemez olaydık!!!
Henüz yarım saat geçmemişti ki damarlarım yerinden çıkar gibi atmaya başlamıştı...ateş bastı beni...kimseye öyle olmadı lakin benim bilincim gitti...
O panikle denize sokmuşlar salan bedenimi ve bommm!!!
Şok etkisi yaşayan kalbim kriz geçirmiş...
Arkadaşlarım perişan ve panikle ambulans çağırıp hastaneye götürürken yolda canımı teslim etmişim...
Ve ÖLDÜM!!!
Herşey yarım kaldı...
Yirmi iki yaşındaydım...
Annemi,okulumu,arkadaşlarımı hayatı bıraktım...
Oyy benim yaralı anam ...bu acıya nasıl katlanabileceksin???
Ben ilk kez bi hata yaptım onunda dönüşü olmadı!!!
Çınardere ağlıyor!!!
Anam affet beni.mühendis olup seni çalıştırmayacaktım...ben bakacaktım sana ben!!!
Ama olmadı!!!
ÖLDÜM BEN!!!
Küçücük bir haptan ne olur demeyin gençler!!!
Hayat çok acımasız!!!
Bir kereden bişey olmazda  demeyin!!!
Ağlatmayın sevdiklerinizi!!!