Büyük takım, oyuncu satışlarından büyük paralar kazanan takım mıdır; yoksa kupalar kazanan, zirveye oynayan ve taraftarına başarı yaşatan takım mı?
Trabzonspor açısından baktığımızda cevabın çok net olduğunu düşünüyorum.
Trabzonspor hiçbir zaman bir vitrin kulübü olmadı. Bu kulübün DNA’sında oyuncu pazarlamak değil, İstanbul’un futbol düzenine meydan okumak vardır. Bu arma; imkânsız denileni başaranların, Anadolu’dan çıkarak Türkiye’nin futbol ezberini bozanların armasıdır.
Elbette kaliteli oyuncular yetiştireceğiz. Elbette Avrupa’nın önemli kulüpleri futbolcularımıza talip olacak. Ancak bu, hiçbir zaman kulübün ana hedefi olmamalıdır.
Bugün Avrupa’da oyuncu satışından yüz milyonlar kazanan birçok kulüp var. Ama taraftarı yıllardır şampiyonluk göremiyor, Avrupa’da ses getiremiyor. Çünkü başarıyı değil, ticareti önceleyen bir anlayış hâkim.
Trabzonspor ise bunun tam tersidir. Bu camianın heyecanı, sezon sonunda açıklanan transfer bilançosunda değil; kaldırılan kupalarda, dolan meydanlarda ve söylenen şampiyonluk şarkılarındadır.
Oyuncu satışı, doğru planlandığında kulübün ekonomik sürdürülebilirliği için değerlidir. Ancak bu gelirler, sportif başarıyı destekleyen bir araç olmalıdır; amaç değil.
Ne yazık ki son yıllarda zaman zaman Trabzonspor’un da oyuncularının piyasa değerleri üzerinden konuşulduğunu görüyoruz. Oysa biz futbolcuların kaç milyon euroya satıldığını değil, kaç puan kazandırdığını, kaç kupa kaldırdığını konuşmalıyız.
Çünkü büyük kulüpler kasalarındaki transfer gelirleriyle değil, müzelerindeki kupalarla anılır.
Trabzonspor’un hedefi; her sezon şampiyonluk yarışının içinde olmak, Avrupa’da ses getirmek ve formasını giyen oyuncuların değerini başarıyla artırmaktır. Başarı geldikçe zaten oyuncunun değeri de yükselir. Ancak oyuncunun değerini yükseltmek için başarıdan vazgeçen anlayış, büyük kulüp refleksi değildir.
Son söz olarak…
Trabzonspor, oyuncu yetiştiren bir kulüp olabilir; oyuncu satan bir kulüp de olabilir. Fakat her şeyden önce şampiyonluk hedefleyen büyük bir kulüptür.
Bu sıralama değiştiği gün, Trabzonspor sadece ekonomik olarak değil, ruh olarak da küçülmeye başlar.