Rize’nin ekmeğini yiyip, suyunu içen; başarısını bu şehrin tertemiz desteğiyle inşa eden İlhan Palut’un, 2,5 yıl görev yaptığı camiaya “X takım” diyerek hitap etmesi, spor kamuoyunda derin bir hayal kırıklığı ve öfke yarattı. Çaykur Rizespor’da 2,5 yıl boyunca her türlü imkan önüne serilmesine rağmen beklenen istikrarı sağlayamayan, İstanbul deplasmanlarından ağır hezimetlerle dönen İlhan Palut, eski kulübüne “X takım” diyerek sırt çevirdi. Palut’un hedefine koyduğu halefi Recep Uçar’ın nezaketi ise spor kamuoyunda “Asalet sonradan kazanılmaz” yorumlarına neden oldu.
HER TÜRLÜ KONFOR SAĞLANDI
Rizespor yönetiminin ve taraftarının sabırla arkasında durduğu, her türlü konfor alanını sağladığı Palut, Türkiye Kupası’nda Beşiktaş’ı eleyerek finale yükselmenin verdiği sarhoşlukla, ekmek yediği camianın adını anmaktan imtina etti. 2,5 yıl görev yaptığı kulübü “X takım” olarak niteleyen Palut, sadece bir kurumu değil, kendisine o şansı veren koca bir şehri yok saydı. Oysa o “X” dediği kulüp, kendisi başarısız sonuçlarla ve farklı mağlubiyetlerle boğuşurken arkasında dimdik duran Çaykur Rizespor’dan başkası değildi.
CAMİANIN ONURUNU HEDEF ALDI
Türk futbolunda teknik direktörlerin istikrarı mumla aradığı bir dönemde, Rize şehri ve Rizespor yönetimi İlhan Palut’a sadece bir kulübün anahtarlarını değil, aynı zamanda koşulsuz bir güven ve sevgi sundu. Ancak gelinen noktada görüyoruz ki; o sevgi, Palut’un lügatinde bir harf kadar bile yer edinememiş. Son açıklamalarında, ter döktüğü, maaşını aldığı ve kariyerine önemli bir halka eklediği Çaykur Rizespor’un ismini ağzına almaktan imtina ederek “X takım” ifadesini kullanan Palut, sadece bir kurumu değil, koca bir camianın onurunu hedef almıştır.
PROFESYONELLİK BU DEĞİL
Bu üslup, profesyonellik kılıfına uydurulamaz; bu olsa olsa büyük bir vefasızlık örneğidir. Sayın Palut, hafızanızı tazelemekte fayda var: O "X" dediğiniz takım, Karadeniz’in hırçın dalgaları kadar dik duran, Türkiye’nin en köklü camialarından biridir. Sizi omuzlarda taşıyan taraftarı, her türlü imkanı önünüze seren yönetimi ve o formanın ağırlığını taşıyan futbolcuları bir çırpıda "bilinmeyen bir değişken" seviyesine indirgemek, her şeyden önce kendi emeğinize saygısızlıktır. Bir teknik adamın başarısı sadece tabeladaki skorla değil, ayrıldığı kapıda bıraktığı saygıyla ölçülür.