NE KADAR OYUNCAK O KADAR MUTSUZLUK

Oyuncağın büyük küçük  hepimizin hayatında ayrı bir yeri vardır.Çocukluğumuzdan kalma oyuncakları saklar yada sahip olamadığımız için özlemini duyduğumuz oyuncakları ,çocuklarımıza almak için elimizden geleni yaparız.Çocuklarımızla bir avm ye gittiğimizde oyuncağı görüp istediğinde alamayacağımızı söylesek te ağlamaya başlar ,belki o an belki ağlamasını kesmesi için belki de gönlünü yapmak için o oyuncağı almaya çalışırız.Yani mutlu olsunlar diye  her şey..Hep böyle düşündüğümüzde öyle  ki  çoğu zaman abartıyor çocuklarımızın odasını oyuncak dolduruyoruz.
Aslında çocuklarımıza aldığımız fazla oyuncak onların beceri  gelişimini engeller. Anne babaların çocukken elde edemedikleri ,ulaşamadıkları birçok oyuncağı ve teklonojik cihazları çocuklara alarak onları hem dış dünyayla bağlantılarını kopartıp,hem e iletişim bozukluğu yaşamalarına sebep oluruz.

Çok sayıda alınan oyuncak çocukların bir oyuncakla yakınlaşmasını ,bağ kurmasını  becerilerinin gelişmesini engelliyor.

Sonuç olarak çocuklarımızın her istediğini almamalı onların önüne her şeyi koyup yeteklerini köreltmemeli hayal güçlerini kısıtlamamalıyız…