Milli görüş hareketinin içinde kaldı.
1992 yılında Asım Aykan il başkanı olurken onu da mali işlerden sorumlu yaptı.
Değirmendere’de dükkanları yanyana idi.
Zengindi.
Pirelinin lastiklerin satardı.
Refah Partisi’nin 1994 seçimlerinde önemli finans işlerini gördü.
Bırakın Trabzon’u İstanbul’da bile Tayyip Erdoğan’a destek oldu.
1994’te meclis üyesi seçildi. Belediyenin beyni idi.
Asım Aykan bir o ikinci adam.
1999 seçimlerine gidilirken de Aykan onu yanından ayırmadı.
Bu kez başkan vekili olarak sürekli belediyede bıraktı.
Yıllar birbirini hızlı kovaladı.
2002 seçimleri geldiğinde Asım Aykan ona danıştı.
Ve hiç tereddüt etmeden istifa etti, milletvekili adayı oldu.
Belediye meclisinden Mustafa Tosun(ANAP) ile birlikte Niyazi Sürmen yarıştı.
Kılpayı Niyazi Sürmen Başkan oldu.
Bütün işçileri Hamamizade de topladı.
Onlara en güzel zam vereceğini söyledi ve sözünü tuttu.
İşçi, Niyazi Sürmen’in devam edeceğine inandı.
‘Niyazi baba’ dedi.
Ancak bir kulis çıkarıldı:
‘Televizyon programlarında konuşamaz, temsilde eksik kalır’
Yani konuşması üzerinden vuruldu.
Bunun üzerine devre dışı kaldı ve Mazhar Yıldırımhan’da karar verildi.
Miting için Cumhurbaşkanı Erdoğan Trabzon’a geldi.
Akçabaat’ta Pesend Restoratta bir akşam yemeği düzenlendi.
Herkes orada.
Başbakanın etrafı sarılı değil.
Hal hatır etti.
Niyazi başkana özellikle ilgili gösterdi.
‘Niyazi başkan nasılsın’ dedi:
Onun cevabı:
‘İyiler iyi sayın başbakanım oldu’
Sürmen dobradır, ben iyi değilim demek istedi.
Sabretmesi gereken yerde Başbakana dokundurdu.
Erdoğan’ın çok yakınında olan bir isim olarak küstü.
Köşesine çekildi.
Dükkanının başka bir yere taşıdı.
Kardeşini kaybetti.
Trabzon’da bir ara Kızılay başkanlığı da yaptı.
Ama eski moralini ve ortamını da bir türlü bulamadı.
Niyazi baba da bu dünyadan göçtü gitti.
Allah rahmet etsin, Mekanı cennet olsun.