Ormana Maliyeci gelmiş…!

Aslında herkesin çok sevdiği bir fıkrayı zamanı gelmişken size anlatmak istedim.

Abone Ol

İçinde bulunduğumuz hafta “Vergi haftası” olması hasebiyle aklıma geldi işte.

Ormana maliyeci gelmiş

Maliyecinin geldiğini duyan Ayı, kaçmaya başlamış

Ayı koşarken karşısına Kaplumbağa çıkmış.

-Ya Ayı kardeş neden koşuyorsun, kimden kaçıyorsun?

Ayı da “Aman aman ormana maliyeciler gelmiş, beni yakalarlarsa anamı ağlatırlar”

-Niye ki?

-Niyesi var mı ya.

Bende kürk, hanımda kürk, çocukta kürk

Ayı koşmaya devam etmiş.

Bunun üzerine Kaplumbağa da başlamış koşmaya,

Artık ne kadar koşabiliyorsa

Kaplumbağayı; Leylek görmüş

Bu kez o aynı soruyu sormuş.

-Kaplumbağa nereye gidiyorsun böyle, kimden kaçıyorsun diye sormuş

-Ya az önce Ayı’dan duydum sen duymadın mı maliyeciler ormana gelmiş. Aman maliyecilere görünmeyeyim yoksa beni mahvederler.

-Niye ki?

Kaplumbağa cevap veriyor.

-Olur mu niye ki seninki de soru mu

-Bende ev, hanımda ev, çocukta ev,

O hızlı hızlı koşmaya devam ederken bu sefer Leylek başlamış pııırrrrrrr uçmaya,

Leylek uçarken bu sefer Maymun görmüş onu

-Leylek leylek kardeş hayırdır nereye gidiyorsun, daha göç mevsimi gelmeden kaçıyorsun.

-Aman kaç kaç, ormana maliyeciler gelmiş, ben kaçıyorum, senin de aklın varsa kaç.

- İyi de senin neyin var ki niye kaçıyorsun?

Leylek cevap vermiş

-Olur mu, bende yazlık, hanımda yazlık, çocukta yazlık

Bu sefer Maymun da başlamış kaçmaya

Koşuyor, kaçıyor maymun, beş dakika 10 dakika 15 dakika kaçtıktan sonra bir anda aklına gelmiş

-Ulan ben niye kaçıyorum

Nefes nefese kalarak

-Benim neyim var ki? Kıçım açıkta, hanımın kıçı açıkta, çocuğun kıçı açıkta ben niye kaçıyorum ki?

Evet bir hiciv yapmak istedim.

Bugünkü vergi sistemine benzeyen bu fıkrayla

Mehmet Şimşek vergi sistemi gibi adeta

Bugün vergi meselesine bakınca insanın aklına ister istemez bu fıkra ile Mehmet Şimşek geliyor.

Öyle bir hava oluştu ki sanki aldığımız nefesten bile vergi alınır oldu.

Maliye sadece ormana değil, karınca yuvasına kadar inmiş durumda.

Nefes alsan stopaj, gölge etsen KDV, başını kaldırsan harç…

İnsan bazen “Ümüğümüze kadar vergi” denmesini abartı sanıyor ama cüzdanı açınca deyimin mecaz olmadığını hissediyor.

Ayı’nın korkusu üzerindeki derisi, Kaplumbağanın hayatını koruyan sırtındaki kabuğu, Leylek’in yaşam tarzından korkacak duruma gelmesi

Ama bugün memleketin yarısı maymun gibi ortada.

Ev yok, yazlık yok, villa yok, yat yok.

Elde avuçta hiçbir şey yok.

Ama yine de herkes koşuyor.

Çünkü vergi artık sadece kazançtan değil, ihtimalden de alınıyor hissi var.

Daha kazanmadan, daha büyümeden, daha toparlanmadan…

Hiciv bir yana, mesele vergi toplamak değil; adalet duygusunu zedelememektir.

Ormanda asıl sorun maliyecinin gelmesi değil, kimin neye göre yakalanacağı bilinmemesidir.

Eğer yük hep aynı omuzlara binerse, bir gün gerçekten herkes durup maymun gibi sorar,

“Benim neyim var ki?”

O gün geldiğinde mesele vergi değil, güven olur.

Çünkü devletin hazinesi kadar, vatandaşın vicdanı da dengede tutulmak zorundadır.

Tüm Maliyecilerin “Vergi haftasını” kutluyorum.