Trabzonspor da işte böyle bir akşamdan üç puanla döndü.
Ama futbol sadece sonuç değildir. Sahada oynanan oyunu da konuşmak gerekir.
Orta sahada Folcarelli’nin yokluğu Trabzonspor’un oyununu yarı yarıya etkiliyor.
Topun yönü, pasın temposu, oyunun aklı eksiliyor. Bu eksiklik sahaya çok net yansıyor.
Trabzonspor’un en büyük silahı ise belli…
Onuachu. Nitekim kenardan gelen bir ortada yine golünü attı.
Bu kadar net bir hava hâkimiyeti olan santrforunuz varsa yapılacak şey basit: Kenarlardan bol bol orta.
Ama ne yazık ki bu konuda ciddi bir eksiklik var.
Zubkov ve Muci topu ayağına aldığında ilk düşünce Onuachu’ya orta yapmak olmalı.
Trabzonspor topu kenarlara kadar taşıyor ama ceza sahasına gereken ortalar bir türlü gelmiyor. Maçın kırılma anı ise Dorukhan’ın kırmızı kartı oldu.
Kayserispor 10 kişi kaldıktan sonra Trabzonspor’da garip bir rahatlık havası oluştu.
Sanki “Bu maçı zaten alırız” düşüncesi sahaya yansıdı.
Oysa tam tersine Kayserispor bu bölümde dört net gol pozisyonu yakaladı.
Bir başka gerçek daha var: Trabzonspor geçiş oyununda çok yavaş.
Rakip eksik kalmışken tempoyu artırmak gerekirken takım ikinci yarıda adeta rölantiye aldı oyunu. Sonuçta tabelada yazan önemli.
Ama şu gerçeği de görmek gerekiyor: Bu maçın üç puanı yine Onuachu’nun gücü ve Zubkov’un katkısıyla geldi.
Bazen üç puan gelir…
Ama oyun hâlâ sorular sorar.