Birkaç yıldan buyana Karadeniz bölgesinde fındığa musallat olan zararlılar sebebiyle Üreticilerin TMO kriterlerini tutturmakta zorlanmaları, fiyatları sürekli olarak aşağıya çekiyor.
TMO’nun 250 TL fiyat açıklamasına rağmen, randımanı geçmeyip geri dönen fındıklar tüccarlara 165-170 TL’den satılıyor. Trabzon Yol-İş Trabzon sendikası Genel Sekreteri Ahmet Nuroğlu yaptığı yazılı açıklamada il Başkanlarına, Bakanlara ve Milletvekillerine çağrıda bulundu:
“Sayın Siyasi Parti İl Başkanları, Sayın Milletvekilleri, Sayın Bakanlarımız, Biz fındık üreticileri olarak alın terimizle, büyük zahmetlerle yetiştirdiğimiz fındığı hasat ediyor; günlerce emek vererek toplayıp kurutuyor ve devletimizin kurumu olan Toprak Mahsulleri Ofisi’ne(TMO) götürerek emeğimizin karşılığını almak istiyoruz. Ancak burada ciddi bir mağduriyet yaşanmaktadır.
TMO TÜCCARA İTİYOR
Üretici fındığını TMO’ya götürdüğünde fındık kırılarak randıman kontrolü yapılıyor. Randımanı düşük olduğu gerekçesiyle ürün geri çevrildiğinde üreticinin önünde çoğu zaman başka seçenek kalmıyor. Üretici, fındığını tüccara götürmek zorunda bırakılıyor.
İŞTE ASIL MAĞDURİYET BURADA BAŞLIYOR
Piyasa değeri 250.00 TL civarında olan fındık, üreticinin çaresizliğinden yararlanılarak tüccar tarafından 165.00 TL seviyelerine, randıman hesabıyla ise çok daha düşük fiyatlara alınabiliyor. Üretici, aylarca verdiği emeğin karşılığını alamadan ürününü elinden çıkarmak zorunda kalıyor.
BURADA SORUYORUZ:
Devletin kurumu olan TMO fındığı alırken randıman tespiti yapabiliyorsa, neden randımanı düşük olan fındığı tamamen geri çevirmek yerine üreticinin mağduriyetini önleyecek bir sistem uygulanmıyor? TMO’nun kendi bünyesinde fındığı kırıp randımanını belirleyerek, üreticiye adil ve şeffaf bir fiyatlandırma yapılması mümkün değil midir? Üretici fındığını TMO’ya götürdüğünde geri çevrilip tüccarın insafına bırakılmamalıdır.
TÜCCARA KARŞI DEĞİLİZ!
Biz tüccara karşı değiliz. Ancak üreticinin çaresizliğinden yararlanılarak emeğinin değerinin çok altında fiyat verilmesine karşıyız. Karadeniz insanının en önemli geçim kaynağı fındıktır. Aylarca emek veriliyor, bahçeye giriliyor, alın teri dökülüyor. Şimdi ise okul zamanı geldi.
Çocukların çanta, kıyafet, ayakkabı, kırtasiye ve okul masrafları var. Peki fındık üreticisi, emeğinin karşılığını alamazsa bu ihtiyaçları nasıl karşılayacak? Bugün fındık üreticinin elinden değerinin çok altında alınmaya devam ederse, bunun bedelini sadece üretici değil, çocuklarımız ve ailelerimiz ödeyecek. Bir çiftçinin çocuğunu okutabilmesi için önce çiftçinin emeğinin karşılığını alması gerekir.
Fındık üreticisi sadaka istemiyor. Alın terinin, emeğinin ve ürününün gerçek değerini istiyor. Fındık Karadeniz’in ve Türkiye’nin önemli bir değeridir. Bu değeri üreten çiftçinin emeği korunmalıdır. Sayın Milletvekilleri, Sayın İl Başkanları ve Sayın Bakanlarımız; Sizlerden ricamız, bu konuyu siyasi parti ayrımı gözetmeden Meclis gündemine ve ilgili kurumların gündemine taşımanızdır.
Üreticinin sesi olun. Alın terinin değerini koruyun. Fındık üreticisini tüccarın insafına bırakmayın. Çünkü fındığı üreten üretici kazanamıyorsa, bu sistemde ciddi bir sorun var demektir. Fındık üreticisi hakkını istiyor, ayrıcalık istemiyor! Alın terimizin karşılığını istiyoruz”
