Sosyal güvenlik mevzuatında Ekim 2008 tarihinde yapılan düzenleme, kamu çalışanları için bir dönüm noktası oldu. Eski adıyla "Emekli Sandığı" tarihe karışırken, bu tarihten sonra işe girenler 5510 sayılı Kanun kapsamında SGK 4/1-c statüsüne dahil edildi. Bu değişim sadece bir isim değişikliği değil, emeklilik hesaplamalarının bütünüyle zorlaşması anlamına geliyordu. Türkiye Gazetesi yazarı İsa Karakaş, bu durumu şu sözlerle özetliyor: "Söz konusu tarihten itibaren devlet memurları için geçerli olan sistem bütünüyle değişime uğradı. Bu yeni dönem, kamu çalışanlarının emeklilik koşullarını ve hesaplamalarını da tamamen değiştirdi."
Emeklilikte 2036 Virajı: 9 Bin Gün Şartı Nedir?
Yeni sistemde memurların önüne konulan en büyük engel 9 bin günlük prim şartı ve bu şartın tamamlanması gereken 2036 yılı sınırıdır. Eğer bir memur, toplam prim gününü 2036 yılına kadar dolduramazsa, emeklilik yaşı kademeli olarak yükselmeye başlıyor. Karakaş’ın "Yeni nesil memurun emeklilik rehberi" yazısında belirttiği üzere; "Kamu çalışanlarının, 9 bin günlük prim şartını bu tarihe kadar mutlaka tamamlaması gerekiyor. Eğer 9 bin gün 2036'ya kadar doldurulamazsa, çalışanların emeklilik hayali her geçen yıl daha da ileri bir tarihe erteleniyor." 2048 yılına gelindiğinde ise yaş sınırı kadın ve erkekte 65’te eşitleniyor.
18 Yaş Sınırı ve Sigortalılık Başlangıcı Detayı
Yeni nesil memurlar için bir diğer kritik nokta ise sigortalılık süresinin ne zaman başladığıdır. Mevcut kurallara göre, memuriyet süreci kaç yaşında başlarsa başlasın, emeklilik primi için asıl hizmet süresi 18 yaşın doldurulmasıyla birlikte işleme alınıyor. Reşit olmadan önce ödenen primler sadece toplam gün sayısına ekleniyor ancak emeklilik yaşını öne çekmiyor. Bu durumun tek istisnasını ise "kazai rüşt" yani mahkeme kararıyla reşit sayılan meslek okulu mezunları oluşturuyor. Bu kural, genç yaşta memur olanların hizmet süresi hesaplamalarında yanılmasına neden olabiliyor.
