Doğu Karadeniz Bölgesi’nde kadın açık cezaevi bulunmaması, kamuoyunda tartışma yarattı. Trabzon, Rize ve Giresun’da kapalı ceza infaz süresini tamamlayan kadın hükümlüler, açık cezaevine ayrılma hakkı kazandıklarında en yakın kurum olan Sivas’taki kadın açık ceza infaz kurumuna sevk ediliyor. Özellikle kısa süreli kalışlar için yapılan bu sevkler, hem aileler hem de bölge halkı tarafından eleştiriliyor.
3 gün için şehir dışına sevk ediliyorlar
Yeni infaz düzenlemeleri kapsamında bazı hükümlülerin açık cezaevinde kısa süreli kalması gerekiyor. Ancak Doğu Karadeniz’de kadın açık cezaevi bulunmadığı için, hükümlüler yalnızca birkaç gün sürecek işlemler için dahi Sivas’a gönderiliyor.
Bu durum, hem lojistik açıdan zorluklar yaratıyor hem de hükümlülerin aileleriyle olan bağlarını olumsuz etkiliyor. Uzun mesafeli sevkler, özellikle ekonomik ve sosyal açıdan ek yük oluşturuyor.
Bölge için yeni cezaevi talebi
Yaşanan bu durum, bölgede yeni bir kadın açık ceza infaz kurumu ihtiyacını gündeme taşıdı. Doğu Karadeniz’de böyle bir tesisin bulunmaması, yıllardır dile getirilen bir eksiklik olarak öne çıkıyor.
Bölge halkı ve ilgili çevreler, bu ihtiyacın artık ertelenmemesi gerektiğini savunuyor. Özellikle Trabzon merkezli bir açık cezaevi kurulmasının, hem bölgesel denge hem de insani koşullar açısından önemli bir adım olacağı ifade ediliyor.
Adalet Bakanlığı’na çağrı
Konuyla ilgili gözler Akın Gürlek’e çevrildi. Bölge temsilcileri ve vatandaşlar, Doğu Karadeniz’e kadın açık cezaevi kazandırılması için adım atılmasını bekliyor.
Bu talebin hayata geçirilmesi halinde, hem sevk süreçlerinin azalması hem de hükümlülerin ailelerine daha yakın koşullarda ceza infazını tamamlaması mümkün olacak. Uzmanlar, bu tür düzenlemelerin sosyal uyum açısından da önemli olduğunu vurguluyor.
Sosyal ve insani boyut öne çıkıyor
Konu yalnızca bir altyapı eksikliği olarak değil, aynı zamanda sosyal bir mesele olarak da değerlendiriliyor. Hükümlülerin ailelerinden uzak kalması, özellikle kadınlar açısından daha derin etkiler doğurabiliyor.
Bu nedenle bölgeye kazandırılacak bir açık cezaevi, yalnızca fiziki bir ihtiyaç değil, aynı zamanda sosyal bir gereklilik olarak görülüyor.
