İbrahim Cudi Efendi Mehmet Rahmi Bey Hasan İzzettin Dinamo Celalettin Algan Yukarıda saydığım Trabzon un yetiştirdiği 4 değerinin büssü, modernize edilen meydandan kaldırıldı. Çok itici duruyorlardı, doğru karar verildi. Aslında büstler yenilenerek farklı alanlarda değerlendirilseydi daha doğru olurdu. Sanatla başlamışken bugün yazımı sanatla bitirmek istiyorum. Yukarıda saydığım 4 değerimiz kadar sanata hayatını vermiş olan görüntü yönetmeni Aytekin Çakmakçı, son nefesini verene kadar Trabzon adına elinden geleni yapmaya çalışıyor. Kurslar açıyor, öğrenciler yetiştiriyor ve gönüllü projelere imza atıyor. Fakat her ne hikmetse Çakmakçı yı, sanatçısına sahip çıkmak amacıyla kurulmuş’ Trabzon Sanatevi Derneği’nin Başkanı Adnan Taç, kişisel görüşlerini yazdığı köşesinde öyle bir eleştirildi ki pes doğrusu  dedim. Taç yazısında, Çakmakçı nın yönetmenliğini ‘Bir Trabzon Hikayesi’ adlı belgeseli hakkında vermiş veriştirmiş! Bu kentte sanata yıllarını vermiş bir insan için eleştirilerini çok seviyesiz buldum. Hatta dünya çapında 4 ödülü 46 yıllık sanat ömründe 100’den fazla film çekimi bulunan Çakmakçı’nın bu denli eleştirilmesini hazmedemedim. Eleştiri yapacaksın tabiî ki… Ama böyle de olmaz ki… Hatta bir gazeteci o şekilde eleştiri yapsa yadırgamam da; bunu hem bir sanatçı hem de sanatevinin başkanının yapması vahim bir durum. Bir de bu konuyu ‘meydanda 4 büstü yerine dikmelisiniz’ yorumuyla başladığı yazısına eklemesi resmen bana ‘üstü şişhane altı tophane’ tabirini hatırlattı. Bu kadar kolaysa eleştirmek, yıpratmak, hor görmek o zaman sormazlar mı; Trabzon Sanateevi nde gündeme gelen juri skandalı olayından sonra ‘neden istifa etmiyorsun!’ diye…  Ayrıca protokolle fotoğraf çektirerek bugüne kadar bu kentte kimse sanat yapmadı. Şu anda maalesef bu yapılıyor. Kişisel hırslarla temsil edilen kurumlar zedelenir. Trabzon da sanatçıların yüzde 70 i böyle şeyler yüzünden sanatevinden uzak duruyor. Artık bir kez daha düşünmenin zamanı geldi. Meydanlarda büstler kaldırıldı ama bu denli de boş bırakılmadı!
Muhabir: TE Bilisim