Avustralya'daki QIMR Berghofer Tıbbi Araştırma Enstitüsünün çalışması, zayıf güneş ışığının ciltte kızarıklık oluşturmadan hücresel hasara neden olabileceğini ortaya koydu. Araştırmada açık ve buğday tenli 60 gönüllü, günün farklı saatlerindeki doğal güneş ışığına eşdeğer düşük ve yüksek yoğunluklu ultraviyole radyasyonuna maruz bırakıldı. Doku biyopsilerinde hücresel stres göstergesi p53 proteini ile UV kaynaklı DNA lezyonları incelendi. Bulgular, güneşin anlık yakıcılığından çok maruz kalınan toplam UV dozunun belirleyici olduğunu ve görünür yanık oluşmamasının hasar bulunmadığı anlamına gelmediğini gösterdi. Araştırmacılar, düşük yoğunluklu maruziyetin zaman içinde biriken etkisine özellikle dikkat çekti.
60 GÖNÜLLÜ ÜZERİNDE İNCELENDİ
Bilim insanları açık ve buğday tenli 60 katılımcıyı farklı yoğunluklardaki ultraviyole radyasyonuna maruz bıraktı. Sonrasında alınan doku örneklerinde p53 proteini seviyeleri ve doğrudan UV ile bağlantılı DNA lezyonları analiz edildi.
KIZARIKLIK OLMADAN HASAR SAPTANDI
Laboratuvar sonuçlarında, ciltte güneş yanığı veya pembeleşme görülmediği durumlarda da hücre çekirdeğinde yapısal bozulma belirlendi. Araştırmacılar, kısa süreli yüksek UV maruziyeti ile daha uzun süreli düşük yoğunluklu UV birikiminin benzer ölçüde zarar verebildiğini bildirdi.
TOPLAM UV DOZU BELİRLEYİCİ
Çalışmanın eş lideri Profesör David Whiteman, düşük dozlu güneş temasının hemen kansere dönüşmediğini söyledi. Buna karşılık aylar ve yıllar boyunca biriken mikroskobik hasarın hücresel mutasyonları tetikleyerek cilt kanserine zemin hazırlayabileceğini ifade etti.
GÜNLÜK KORUNMA VURGUSU
Araştırmacılar, erken saatlerdeki güneşin tamamen zararsız olduğu düşüncesinin bulgularla örtüşmediğini belirtti. Uzmanlar güneşten korunmanın yalnızca tatil dönemleriyle sınırlı tutulmaması, günlük yaşamın bir parçası haline getirilmesi gerektiğini vurguladı.
