“Geberecek horoz çöplüğü eşeler bıçağı alıp sahibine götürür”müş. 1992 yılında kan ve gözyaşı ile sulanarak gasp edilen Azerbaycan topraklarının nihayet geri alınmasına başlandı. 1992 yılında Azerbaycan’a gitmiş olan gönüllüler arasında idim. Ahmetli’deki Nero Cerrrahi Hastanesi’nde gece nöbetlerinde bulunduk. Yaralı gazilerin yaralarını sarmıştık. Rahmetlik Azerbaycan jurnalisti Cingiz Mustafayev ile cephe hattında çok şey gördük, yaşadık. Mekânı cennet olsun.

Ermenistan işgal ettiği topraklarda bir de sözde Karabağ Devleti kurmuş. Guguk kuşu gibi başkasının yuvasında neslini devam ettirecek.  Bu yetmemiş gibi arsızlığını devam ettirerek Azerbaycan sivil halkına saldırdı. Bu Ermenistan’dan beklenen bir durumdu. Ancak İran’ın mühimmat yüklü onlarca kamyonu Ermenistan’a gönderme girişiminde bulunması beklenmiyordu. İran'ın Doğu Azerbaycan eyaleti Vali Yardımcısı Aliyar Rastgo, İran resmi ajansı IRNA'da yer alan açıklamasında, Doğu Azerbaycan'daki Nurduz Sınır Kapısı'ndan geçen araçların Ermenistan'ın Rusya'dan aldığı kamyonlar olduğunu dile getirdi. Rusya Ermenistan’a verdiği silahları hemen sınırından Ermenistan'a sokma olanağı varken neden Hazar Denizi’nin etrafında dolandırsın? Şu unutulmamalı ki, Rusya ve İran’ın Ermenistan ile stratejik işbirliği anlaşması var. Ne acı vericidir ki, Müslüman İran Ermenistan’a silah göndererek Müslüman Azerbaycanlıların katledilmesine çalışmakta. Buna rağmen stratejik öneme sahip Cebrayil Şehri Ermeni işgalinden kurtarıldı. İçimde o yıllar bir uhde kalmıştı. Bir anda rahmetlik Ahmed Cevad’ın “Çırpınırdı Karadeniz, Bakıp Türkün Bayrağına” mısralarını hatırladım. Ermeni işgalindeki tüm Azerbaycan toprakları işgalden kurtulur inşallah!