Eğitim harcamalarımızdaki artış en son enflasyonu ve sağlığı da geçti. 1 öğrenciye yılda 5 asgari ücret yatırdık, ama ortada başarı yok. Eğitim harcamaları sağlık harcamalarının önüne geçti, eğitimin milli gelirdeki payı %6.2’ye çıktı. Buna göre eğitime ayırdığımız ekonomik pay hatırı sayılır şekilde yükseldi. Eğitimle kalkınmanın ilişkisi herkes tarafından kabul edilmektedir. Kalkınmış ülkelerin eğitimleri iyi olduğu gibi, iyi eğitime sahip ülkelerin de eğitim sistemleri başarılıdır. Kalkınmanın itici gücü eğitimli insangücünden oluşur. Beşeri sermaye olarak da bilinen bu kaynak, ülkelerin en önemli sermayesi olarak kabul edilmektedir.

Yıllardır eğitim sistemindeki başarısızlığın ekonomik nedenlerden kaynaklandığına ilişkin görüşler tartışılmıştır. Bugün gelinen noktada ise, eğitime ekonomik yatırımı eskiye göre fazla yapıyor olmamıza rağmen, eğitimde başarının gelmediğini görüyoruz. Gerçekten eğitime ne kadar para ayırdığınızdan önce, eğitime yaptığınız yatırımı ne kadar bilinçli yaptığınız önemlidir. Nitekim eğitime yapılan harcamalar eğitim sisteminin başarısına yansımamış görünmektedir. Eğitime yapılan yatırımın bu özelliği, eğitimin doğasından kaynaklanmaktadır. Yani eğitime yapılan harcamanın semeresini bugünden yarına almanız güçtür.

Eğitim sabır isteyen bir süreçtir. Her ne kadar eğitime yapılan 1 liralık bir harcama sisteme 4 lira olarak geri dönüyorsa da, bu çok kısa bir sürede ortaya çıkmamaktadır. Kaldı ki yapılan harcamaların da nereye ve nasıl yapıldığı da çok önemlidir. Sisteme yapılan harcamalar, sistemin hep fiziksel boyutu ile ilgili ise, durum daha da zorlaşmaktadır. Oysa eğitime yapılan yatırım, özellikle öğretmen yetiştirme için yapılmalıdır. Öğretmenlerin hizmet içi ve işbaşında yetişmeleri için ayrılan bütçeden yararlandırılmaları bir zorunluluktur. Sistemi başarılı yapacak olanlar da öğretmenler, başarısız yapacak olanlar da onlardır. Öğretmeni mesleki ve kişisel gelişim anlamında bulunduğu yerden bir adım daha ileri götürmeden eğitimde başarının gelmesini beklemek boşunadır. O halde denilebilir ki, eğitime çok bütçe ayırdık o zaman hemen başardık diye düşünmek eşyanın tabiatına aykırıdır.

Eğitime yapılan yatırımın artmasına rağmen, istenen başarıyı yakalayamamanın sebeplerini iyi okumadan bu durumu değiştiremeyiz. Eğitime yatırım yapmak ülke kalkınmasında elbette önemli sonuçlar doğurur. Ama bu öyle çok kısa sürede kendini göstermez. Bu duruma bakıp eğitime yatırım yapmaktan vazgeçecek değiliz. Ama bir şeyler yapmamız gerektiği açıktır. Eğitimde başarı için öncelikle işin ehline verilmesi ve yapılan harcamaların bilinçli kullanılması ve bu harcamalardan öğretmen gelişimine pay ayrılması işe yarayabilir. Eğitimde başarının öznesi olan öğretmenlerin eğitimine katkı yapılmadan başarı yakalanamaz.