Şehir dışına çıkarken içimde bir burukluk vardı. Zira çok değerli dostlar ağır hastaydı. Trabzon’da kültür ve sanata değer veren ünlü tabelacı Yusuf Rizeli’nin babası Hüseyin Rizeli’nin ölüm haberi erken geldi. Mekanı cennet olsun.
Kocaeli’de Haldız ailesinin ve Beşikdüzülü hemşerimiz Nurettin Gemici’nin misafiri oldum. Sabah erken saatlerde bu kez MHP’nin İl Başkan Yardımcısı, sevgili hocam Ömer Arslan’ın acı haberi geldi. Onu kaybettik.
Benim için özel adamdı.
Dürüsttü, hep dik yürüdü. Daha eğitimde, kültürde, siyasette yapacağı çok şey varken onu da kaybettik. O söz konusu Arsin olunca gözü kapalı atlardı. En zor dönemlerinde Arsinspor’a sahip çıktı. Trabzon’a çok şey verdi.
MHP’de siyaset yaptı.
Bu siyaseti yaparken zaman zaman ötelendi.  Ama hiç küsmedi davaya.  
O davanın lideri Bahçeli’ye sadık kaldı. Ömer Aslan’ın idealleri de vardı. Bunlardan birisi de parlamentoya gitmek ve ülkeye daha etkin hizmet etmekti. Ama siyasette hedef koyanlar bazen bu hedefe ulaşamıyorlar. Siyasete girmek için girenler şans bu ya birkaç yıl içinde vekil de olabiliyorlar.
ARFED’in kurucu İsmail Keskin, Ömer Hoca’nın vefatını bizden öğrendi. Ve aralarında geçen köşe yazarlığı diyalogunu da yine Keskin anlattı.
Ömer Aslan hasta olmasına rağmen son ana kadar yazdı. İsmail Keskin’in de birkaç internet sitesi mevcut. Keskin’e “Yazarım ama dik yazarım, sert yazarım” demiş. Keskin; “tamam” dedikten sonra Ömer Hoca’nın ne yazacağını da doğrusu merak etmiş. Ama bu yazı buluşması da ağır hastalık sebebi ile gerçekleşmemiş.
Ömer Hoca’yı Trabzon ve sevenleri bugün uğurlayacak.
Biz safta olamayacağız.
Ama kalbimiz, yüreğimiz onunla birlikte.
1980 yılının hemen başıydı. Arsin Lisesi’ne öğretmen olarak atanan o sarışın adam
Kansere yenik düştü.
Bir kez daha vurgu yapmak istiyorum. Defalarca yazdım. Kemoterapinin bu hastalara verdiği bir şey yok. O nedenle son dönemde ki kanser kayıplarından sonra bir kez daha oturup tartışılmalı.
Kanser mi öldürüyor? Yoksa kemoterapi mi?
Etrafımdan birçok isim ikinci şıkkı işaret ediyor. Benim önerim Tıp Fakültesi’nden raporlar çıkarılsın.
Diğer hastanelerde eklensin. Kaç vaka geldi? Kaçı sağlığına kavuşabildi? Ortaya çıkan rakamlar benim takibimi doğrulayacaktır.
Kanser değil tedavi süreci öldürüyor.
Konu insan sağlığı.
Konu can. Oturup tartışma ve ortaya rapor koyma zamanı. Daha ne bekliyoruz ki?