Kocaeli Gebze Trabzonlular Derneği’ndeyiz. Başkan Necdet Demirtaş ve arkadaşları toplantı halinde. 18 Mayıs’ta muhteşem bir etkinliğe imza atacaklar.
Geçen yıl 15 Temmuz şehitlerimiz sebebi ile festivali yapamamışlardı.
Ekip olarak Ankara’ya gitti. Türkiye Büyük Millet Meclisinde ki bakan ve milletvekillerini davetiyelerini verdiler.
Salı günü de Trabzon’da olacaklar.
Yerel basını dolaşacak festivale davet edecekler. Gebze’de gördüğüm şu; Karadenizlilerin yoğun olduğu ilçe her geçen gün gelişiyor. Bu gelişmişliğe de Trabzon ve Karadenizliler büyük katkı veriyorlar.
İstanbul Göktürk
Karadenizlilerin yeni yaşam alanı. Havası ile suyu ile Karadeniz’i anlatıyor. Trabzon Kültür Derneği’ndeyiz.  Kafamızı kaldırıyoruz her taraf Trabzonspor.
Elinde kemençe ile birlikte yakışıklı bir deli kanlı söylüyor;
“Sürmene’de duramam”
Son ayların Karadeniz parçaları arasında zirve yapan eseri söyleyen Trabzonlu Onur.
Konservatuar da okuyor. 3 arkadaş olarak yeni bir albüm yaptılar. Sabırsızlıkla bekliyoruz.
Gecenin ilerleyen saati kemençe sesleri arasında horon faslı başlıyor.
Gurbette ki Karadenizlilerin mükemmel bir ortamı var
Onlar da dedikodu yok.
Onlarda paçadan asılma yok.
Oralarda kültür var, sanat var, dayanışma var, Trabzon ve Trabzonspor sevdası var.
Aslında bunu irdelemek lazım.
10 yıl önce onlar da birbirleri ile didişiyorlardı.
Sanıyorum Trabzonspor’a 2010-2011’de yapılan haksızlık onları kenetlemiş. Birbirlerine daha fazla sarılır olmuşlar.
Geçmişte Marmara Bölgesi’nde ki iş adamı patronlar maaş ile çalışanlara mesafeliydiler.
Bu mesafe kalkmış.
Sohbetleri derinleşmiş.
Siyasi farklılıklarına rağmen bir olmuşlar, beraber olmuşlar
Gördüm ki durumlarında Trabzon kokusu var.
Duman çıkıyor.
Bazıları da dönmek için hazırlık yapıyor.
Gebze’de ki Fatih Sungur bana meydanı,
Orada ki günleri ve dostlukları hatırlattı.
“Geliyorum abi” dedi. Ben de şunu söyledim;
“Trabzon sizi bekliyor. Bu kent bırakıp giden gençlerine de ağabeylerine de yeter.”