Günlerdir televizyonlarda kaçırılan çocukların merakla haberini takip ediyoruz.
5eş yaşında,
8 yaşında
4 yaşında çocuklar...
Hepsi de can.
Hepsi de ana kuzusu.
*
Sonra bir bir  kara haberleri geliyor.
Tecavüz edilerek öldürülüyorlar...
*
Yakın tanıdıkları,
 Husumetli oldukları akrabaları,
Veya bir başkası şeker çikolata ile kandırmış.
Götürmüş ıssıza...
*
Anne haykırıyor.
Kızımı kaçıran getirsin!
Vallahi davacı olmayacağım!
Ayaklarının altını öpeceğim!
Gerçek diyorum!
Ne olur!
Getirsin çocuğumu!
*
Ahlak gitti azizim.
Sevgi bitti .
Merhametin tahtına  canavarlık oturdu artık.
Kan yiyor,
Kan içiyoruz...
Baksanıza,
*
Bir başka örnek,
Zavallı bir köpeğin başına geliyor.
4 ayağını da hunharca kesiyorlar.
Sonra bir de kuyruğunu...
Keserken hayvan ne acılar yaşıyor.
Öyle ya,
Katil narkoz kullanmıyor ya.
*
Hayvanın zavallı gözlerinden kanlı yaşlar akıyor.
Sonra birkaç iyi insan görüyor ama,
Yetmiyor.
O zavallı hayvan acılar içinde ölüyor...
*
Anlatması bile zor.
Bir başka görüntü sosyal medyada dolaşıyor...
İnsanlıktan çıkmış bir insanımsı bir insan,
Elinde kaynakçı havyasıyla  köpekleri canlı canlı yakıyor.
Yahu derdiniz ne?
O nasıl bir tatmin?
Bu nasıl bir canavarlık?
Anlatılır,
Anlaşılır gibi değil.
*
Bu ülkede nasıl olur bu kabulü kabil olmayan işler?
Müslüman,
Bir insan,
Nasıl bu suçları işler?
*
Acilen,
İnsan olmaya,
Merhamete,
Çevreye saygılı olmaya,
Ahlaka ihtiyacımız var.
*
İşte,
 İçinden nehirler akan.
Koca koca denizler,
Okyanuslar  bulunan.
Doğasında,
Bin bir türlü meyveler yeşeren.
Bu muhteşem dünya cehennem oldu bize.
*
Hem de  irinli bir cehennem oldu.
Bakmayın forslu arabalara.
Bakmayın şaşalı villalara.
Üstümüze pislik yağıyor...