Ülke gündemine her gün yeni bir konunun düşmesi, toplumun gelişmesi açısından olumlu bir durumdur. Yeter ki ortaya atılan konular akli selim ile tartışılabilsin. Hiçbir konunun tabu olmadığı bir toplum, gelişmiş bir toplum olarak değerlendirilebilir. Bütün konular konuşulup tartışılabilmelidir. Bazı konuların tartışılamaz olması, bazı kişilerin “layüsel(dokunulamaz)” olması, demokratik bir toplumda olmaması gereken bir durumdur. Her şey tartışılabileceği gibi, herkes de eleştirilebilir. Yeter ki tartışmalar medeni, eleştiriler de hakarete varmayan bir tonda olsun!.. Gelelim konumuza… Bugünkü yazının konusu “karma eğitim”…
Karma eğitimi savunan görüş, eğitimde karma eğitimin gerekçesini açıklarken şunlara vurgu yapmaktadır: Toplum mademki, kadın ve erkeklerden oluşuyor, okullar da toplumun bir numunesi olduğuna göre, okulların kız ve erkek karışık olması gerekir. Çünkü erkekler kaba, sert, nezaketten yoksun, vb. karakterdedirler. Kendi başlarına kaldıklarında, bu özelliklerini daha çok açığa çıkarırlar. Erkekler, eğer kızlarla aynı ortamı paylaşırlarsa, kızlardaki nezaket, letafet, edep, vb. özelliklerden etkilenerek, onlar da kabalıktan kurtulabilirler. Sonuçta maalesef tersi oldu; kızlar erkeklerin karakterlerinden etkilendiler ve onlar da kabalaştılar! Üniversite yerleşkesinde, kulak misafiri olduğum kız erkek öğrenci konuşmalarında geçen diyalogları burada yazmama, benim terbiyem müsaade etmez. Yani karma eğitimin gerekçesi maalesef hayat bulmadı; kızlar erkekleşti, nezaketten uzaklaştı!.. O zaman karma eğitim, erkekleri nazik yapmıyor, kızları da nezaketsiz yapıyor!
Karma eğitimin, şartlar müsait olması durumunda sakıncalı olmadığını söylemem gerekir. Ama bazı derslerde kız erkek öğrencilerin aynı sınıfta olmaları sakıncalı olabilir. Örneğin insan anatomisini anlatırken, kız erkek ayrımı yapılmasının daha doğru olduğunu düşünüyorum. Ya da din dersinde kadınların özel hallerine ait durumları konuşurken, bunun salt kızlara yönelik olmasının daha doğru olacağını düşünüyorum.
Sonuç olarak, şu andaki yasanın bu konuya ilişkin doğru bir yol belirlediğini söyleyebiliriz. Karma eğitim esastır; ancak bazı hallerde sadece kız veya sadece erkek öğrencilerin öğrenim gördüğü okullar açılabilmelidir. İlla farklı bir şey söylemek için konuşmanın doğru olmadığını biliyoruz. Kaldı ki tartışılan konuların, ürküttüğümüz kurbağaya değmesine de dikkat etmek gerektiğini unutmamalıyız. Bence de kız ve erkeklerin aynı toplumda yaşayacak olmaları, onların aynı okul ortamını paylaşmalarını gerektirir. Ama karma eğitimin de bazı sakıncaları olduğunu da unutmamak zorundayız.
