Takım her geçen hafta puan olarak ta oyun olarak ta geriye gidiyor ve aynı zamanda da ekonomik olarak zarara uğruyor. Büyük beklentilerle başlanan yeni sezonda önce Avrupa kupalarına veda edip kendine konferans liginde yer bulan Trabzonspor, buranında yükünü kaldıramayacak ve elenecektir. Çünkü tünelin ucunda maalesef ışık göremiyorum. Bunu yazarken içim acıyor ama gerçekçi olmak lazım.

Taraflı tarafsız herkesin ortak görüşü, Trabzonspor’un sahada en vasat takımlar karşısında bile ezildiği ve üretkenlikten uzak olduğu yönünde. Transfer edilen misyonunu tamamlamış oyuncuların, rakip oyuncular karşısında ki çaresizliği, içler acısı bir durum. Artık bu oyunun, bu oyuncuların ve bu hocanın savunulacak bir yanı kalmamıştır.

Yönetimin ivedilikle hoca konusunda bir karar vermesi gerekmektedir. Çünkü durum hiç iyi değil ve görülüyor ki daha da kötüye gidecek. Herkes maçı oyuncular üzerinden okuyor, o oynasaydı bu oynasaydı gibi tespitler yapıyor, ben buna katılmıyorum. Çünkü sahaya kimi sürerseniz sürün takıma katkı vermiyor daha açık bir dille söylemek gerekirse oynamıyor. Bu durumun tek sorumlusu sınırsız imkanlar verilen hocadır. Ankaragücü maçında hocanın yüz ifadesi, Trabzonspor’un oyun olarak iflas etiğini gösteren en iyi göstergedir.  

Trabzonspor Fenerbahçe maçı ile birlikte ligi ve hocasını kaybeder, umarım yönetimini kaybetmez. Bizim için doğru olan Ünal Karaman gibi, Hami Mandıralı gibi içimizden bir hoca çıkarmak ve Avcıya sunulan imkanların bu hocaya verilmesidir. Koskoca bir camia ithal hoca ile yürümeye çalışıyor ise, yanlışlık buradadır. Trabzonspor bu sezonu kaybetti, bu yüzden içerden bizden biri ile anlaşarak gelecek sezonun planlamasını yapmalıdır.

Geçen sezonki şampiyonluk mu! Egemen Korkmaz’ın başarısıdır. Çünkü o gittikten sonra takım düşüşe geçti, eğer lig birkaç hafta daha devam etseydi bu şampiyonluğu göremeyebilirdik.