Küçük şirin evlerin sıralandığı bir mahalle...
Tek katlı veya iki katlı her biri. 
Çoğunun içinde emekli yada orta yaşı geçmiş insanlar yaşıyor.
Mahalle -komşu kültürünü hiç unutmamış ve unutturmamak içinde çaba gösteren bu insanların her biri sanki kibarlıklarıyla ve naiflikleriyle seçilmiş insanlar gibiler...
Burası lüks semtlerde yaşayan kişilerin kibarlıklarıyla sahte gülümsemeleriyle birbirlerine caka sattıkları bir yer değil.. 
Burası gerçek insanların yaşadıkları sıradan bir mahalle fakat içinde yaşanlar hiç mi hiç sıradan değil!!!
Arada gelirim buraya ruhumun arınması için...
Bir kaçını tanıyordum eskiden.
Şimdi ise hepsini tanıyorum,bir paket kahvemi ve kurabiyemi alıp mahalleye girdiğim anda hepsi iskemlesini kapının önüne çıkararak karşılarlar beni...
Ben kadar mutlu olduklarını ifade etmelerinin yanı sıra yüzlerinde ki o tebessümden bilirim!!!
Kimse kimsenin sözünü bölmüyor burada...
Kısık ve fesat gözlerle bakmıyorlar yüzüme vede etraflarına...
Her biri iyilik meleğinin yanı sıra tecrübelerle dolu ansiklopedi gibiler...
Hayata ve insanlara dair bakışım değişiyor onlarla bir arada olduğumda...
Hiç mi dertleri yok?
Tabi ki var!!!
Hiç mi kızmıyorlar birbirlerine ve birilerine???
Tabi ki kızıyorlar!!!
Lakin dinlemeyi ve konuşmayı öyle güzel başarıyorlar ki kendimi vallahi billahi bambaşka bir boyutta hissediyorum onların yanında...
İşte benim Türk insanım bu!!!
İşte benim emekçi insanım bu!!!
İşte bizim özümüz bu!!!
İşte benim kültürümün yaşandığı mahalle bu!!!
Mutlaka bu mahalle gibi başka mahallelerde vardır yurdumun bir çok köşesinde!!!
Lütfen bırakın süslü püslü yerlerde dolanmayıda buraları keşfedin!!!
İnanın çok keyif alacak ve çok şey öğreneceksiniz!!!
Ben çok şanslıyım...
Mesela bugün yine onlarla buluşma günüm.
Bakalım bugün neler görüp neler öğreneceğim onlardan!!!
İyi ki varsınız güzel insanlar!!!
Keşke sizlerden daha çok olsa!!!
Keşke!!!