Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, huzurlu bir şehrin içinde bir teyze yaşarmış. Bu teyze, vakti zamanında hep çalışmış. Gecenin gündüzünü bilmeden, bazen gündüzün gecesini görmeden… Çalıştıkça çalışmış.
Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir teyze yaşarmış huzurlu şehrin içinde.
bu teyze hep çalışmış vakti zamanında.
Gecenin gündüzünü görmeden bazende gündüzün gecesini bilmeden çalıştıkça çalışmış!
İtilmişliğin içinde Ne bir dostluk kurabilmiş ne de yer edinebilmiş!
Ama kendisini kaf dağında görmekten hiç yoksun kalmamış!
Her şeyi para olan teyzemiz
Öyle hırslarında boğulmuş ki ne bir akrabasıyla görüşüyor nede evladıyla! Evladı reddediyor annesini çünkü anne kendi yaşayamadığı mutluluğu oğlunun yaşamasına müsaade etmiyor!
Gel zaman git zaman kötülükten beslenen bu teyze çalışıp kazandığı parasıyla bir cumhuriyet oluşturuyor kendisine ve etrafında kim varsa parası ile hükmediyor hatta ve hatta
hayat arkadaşında bulamadığı ilgi alakayı hep başka adamlarda ve kuramadığı dostluklarda ego savaşına döndürüyor. Ömrü hayatında bir iyilik yapmış onuda parası ile gövde gösterisine sunmuş, ahlaksızlık diz boyu ama yaşına binayen masum… Bildiğimiz teyzeler amcalar kalmadı artık!
Dünya dönüyor, döndükçe birilerinin de aklı dönüyor! Aman dikkat teyzelerden amcalardan uzak durun! Devir ne kadar değişti!
