Altı maç, altı mağlubiyet… Bu tablo yalnızca bir sonuç meselesi değil, Türk futbolunun kendisiyle yüzleşme meselesidir.Millî takımımızın UEFA Uluslar A Ligi serüveni, futbolun acı ama öğretici bir gerçeğini önümüze koydu: Büyük sahnede bulunmak başka, o sahnenin gerektirdiği futbolu oynamak başkadır.
Fransa, İtalya ve Belçika gibi Avrupa futbolunun güçlü temsilcileriyle aynı grupta mücadele etmek elbette kolay değil. Ancak büyük takımlarla karşılaşmak, eksiklerimizi saklamak için mazeret değil; seviyemizi ölçmek için fırsattır.Asıl mesele şu: Avrupa'nın üst düzey takımları topu daha hızlı dolaştırıyor, boş alanları daha çabuk görüyor, baskı altında daha doğru kararlar veriyor. Biz ise çoğu zaman rakibin temposuna cevap vermek yerine onun temposuna teslim oluyoruz.Futbol artık yalnızca yetenek oyunu değil. Alan paylaşımı, geçiş savunması, ön alan baskısı, topsuz hareketlilik ve karar verme hızı bir bütünün parçalarıdır. Bir saniye geç kalan müdahale, bir metre yanlış konumlanma, bir pas hatası üst düzey futbolun bedelini ağırlaştırıyor.
Millî takımımızın en büyük sorunlarından biri de oyun sürekliliği. İyi başladığımız bölümleri doksan dakikaya yayamıyoruz. Topu kazandığımızda doğru çıkışları yapamıyor, baskı altında oyunu sakinleştiremiyor, savunmadan hücuma geçerken yeterli bağlantıyı kuramıyoruz.Bu çok net…
Bir başka mesele de futbolcu tercihlerindeki adalet ve liyakat tartışması. Millî forma, isimlerin ve kulüplerin değil, sahadaki performansın ödülü olmalıdır. Anadolu'da yetişen, mücadele eden ve formayı hak eden oyuncuların da bu rekabetin içinde olması gerekir. Millî takım bir kulüp vitrini değil, ülkenin futbol birikiminin ortak adresidir.Altı mağlubiyetten çıkarılacak ders, yalnızca daha fazla koşmak değildir. Daha doğru koşmak, daha hızlı düşünmek ve daha cesur oynamaktır.Çünkü Avrupa futbolunda mesafe artık yalnızca fiziksel değil; zihinsel, taktiksel ve organizasyoneldir.A ligi başka birseviye!
Bizim daha fazla yeteneğe olduğu kadar daha güçlü bir futbol aklına ihtiyacımız var. Altyapıdan teknik eğitime, oyuncu seçiminden oyun planına kadar bütün sistemi yeniden sorgulamalıyız.Unutmayalım; büyük futbol ülkesi olmak, büyük futbolcular yetiştirmekle başlar ama onları doğru bir oyun anlayışıyla buluşturmakla devam eder.
Vites yükseltmek zorundayız! Çünkü A Ligi'nde mücadele etmek bir unvan, o ligin futbolunu oynamak ise gerçek bir seviyedir.
Türk futbolunun artık mazeret üretmeye değil, mesafe kapatmaya ihtiyacı var.Uefa Ulusal A liginin seviyesi gibi!