Bazı insanlar vardır…

Geldiğini anlamazsınız bu dünyaya ama gidişi yüreğinize bir hançer gibi saplanır.

Son zamanlarda işte tam da böyle günlerden geçiyoruz.
Birbirinin ardından kopan yapraklar gibi,
Bir bir eksiliyor güzel insanlar hayatımızdan.

Önce bir isim düşüyor yüreğimize, ardından bir diğeri,
Süleyman Dinç,
Cafer Yıldız,

Mevlüt Şahin
Ekrem Çelebi,
Kemal Şahin
Ve şimdi de Faruk Ağırman

Sanki hepsi sözleşmiş gibi,
Sanki güzel insanlar bu dünyada fazla kalmak istememiş gibi,

Eskilerin o derin sözünü hatırlatıyor bize,
“İyi ve güzel insanlar, atlara binip gittiler.”

İşte Faruk Ağırman da öyle gitti.
Ansızın,
Sessizce,
Kimseyi yormadan,
Kimseye yük olmadan,

Ama ardında koca bir boşluk bırakarak.

Faruk Ağırman, sadece bir insan değildi.
Bir mahallenin neşesiydi,
Bir sokağın selamıydı,
Bir kapının güveniydi,

Taşkıran Mahallesi’nde onun adı geçtiğinde herkesin yüzünde aynı ifade belirirdi.
Bir tebessüm,

Çünkü o, insanlara kendini sevdirmek için çaba harcayan biri değildi.
O zaten sevilirdi.

Güler yüzüyle,
Saflığıyla,
İçtenliğiyle,

Kalbi kir tutmamış insanlardandı.
Dünyanın hesabını değil, insanlığın hesabını yapardı.

Hayat herkese aynı davranmaz.
O çok yaşadı zorlukları,

Annesiz, babasız
Sıkıntıyı, acıyı, imtihanı,

Ama hiçbir zaman küstürmedi kimseyi
Kırıldı
Ama kırmadı…

Belki de bu yüzden bu kadar derin iz bıraktı.

Çünkü bu dünyada en zor şeydir
İyi kalabilmek…

Şimdi bir tabutun ardından bakacağız,
Omuzlarımızda taşıyacağız onu,

Ama aslında biz, bir insanı değil…
Bir iyiliği,

Bir saflığı
Bir samimiyeti,
Bir dönemi uğurlayacağız.

Ve en acısı ne biliyor musunuz?

Onun gibi insanların yeri dolmaz.
Çünkü onlar bulunmaz…
Yetişmez…
Sadece gelir… ve gider…

Köyün Gezep’iydi o

Kimseye borcu olmadan gitti

Belki de en doğru söz budur.

Aslında biz sana borçluyuz Faruk Ağırman.

Alacaklı gittin, borçlu asla
Bir selamın sıcaklığına,
Bir tebessümün samimiyetine,
Bir insanın gerçekten iyi olabileceğini hatırlattığın için,

Bugün Taşkıran Mahallesi bir insanı değil,
Bir değeri uğurluyor…

Masum geldin, masum gidiyorsun

Güler yüzü, yardımseverliği ve sakin yaşamın Taşkıran Mahallesi’nin maskotu oldun

Saf ve tertemiz kalbinle herkesin sevdiği adam oldun.

Bulunduğu her ortama, dostluk, samimiyet, riyasız, neşe, sıcaklık kattın.

İşte böyle bir değeri bugün uğurluyoruz

Ve biz bir kez daha anlıyoruz ki

Bu dünya…
Güzel insanların kalması için değil,
Hatırlanması için var.

Güle güle güzel insan.
Sen artık hatıralarınla,
hep dualarda yaşayacaksın.