Siyasette bazen tabelalar değişir, rozetler değişir, adresler değişir ama değişmeyen bir şey vardır.
Vatandaşın hizmet beklentisi.
31 Mart 2024 yerel seçimlerinde farklı siyasi partilerden seçilerek belediye başkanı olup seçmenin karşısına başka bir partinin adayı olarak çıktılar.
Aradan geçen yaklaşık iki buçuk yılda çok sayıda milletvekili, belediye başkanı ve siyasetçiler devamında rotalarını AK Parti'ye çevirdiler.
Geçtiğimiz hafta itibariyle AK Parti'ye katılan belediye başkanı sayısı tam 117, 20 tane de milletvekili
Rakam gerçekten dikkat çekici.
CHP'den 44, Yeniden Refah Partisi'nden 43, İYİ Parti'den 12, bağımsızlardan 7, DEM Parti'den 3, DEVA Partisi'nden 3, Demokrat Parti'den 2, Saadet Partisi'nden 2 ve BBP'den 1 belediye başkanı seçildikleri partiden istifa edip AK Parti saflarına katıldı.
Peki, bu 117 belediye başkanının ortak noktası ne?
Kendi açıklamalarında öne çıkan gerekçe daha fazla hizmet, daha fazla yatırım ve şehirlerine daha fazla imkân kazandırmak.
Aslında meseleye biraz da buradan bakmak gerekiyor.
Bir belediye başkanı için en büyük sorumluluk, yönettiği şehrin insanlarına hizmet etmektir. Yol yapmak, altyapıyı yenilemek, su sorununu çözmek, istihdam oluşturmak, yatırım getirmek ve ilçesinin gelişmesine katkı sağlamaktır.
Bunun için de elindeki imkânları en verimli şekilde kullanmak zorundadır.
Türkiye'de merkezi yönetimin yatırım gücü, bütçe imkânları ve kamu kurumlarıyla koordinasyon, yerel yönetimler açısından önemli bir yere sahiptir.
İktidar partisiyle aynı siyasi çatı altında bulunmanın bu koordinasyonu kolaylaştıracağını, projelerin önünü açacağını ve yatırımlara erişimi artıracağını düşünen belediye başkanlarıdır.
İşte bu tercihin temelinde de şehirlerinin menfaatini önceleme düşüncesi bulunduğunu görüyoruz.
Yani mesele sadece bir partiye katılmak değil, belediye başkanlarının kendi şehirleri adına yeni bir hizmet kapısı aralama arayışıdır.
Bir belediye başkanı düşünün,
Önünde yapılması gereken onlarca proje, çözülmesi gereken altyapı sorunları, bekleyen yatırımlar var.
Vatandaş kendisinden hizmet bekliyor.
Çünkü söz verdi zamanında
Böyle bir durumda siyasi aidiyetinden önce ilçesinin, ilinin ve insanının beklentilerini dikkate alması gerektiğini düşünmesi doğru bir tercihtir.
Yani şu pencereden de bakmak lazım, iktidar partisinde kendine yer bulamayan veya başkan seçilemeyen birinin başka bir partiden seçilip gelmesi bir siyasi tercihtir.
Elbette bu geçişlerin demokratik temsil ve seçmen iradesi açısından da tartışılması doğaldır. Çünkü vatandaş sandığa giderken partiden çok adaya ve vaatlerine oy veriyor.
Belediye başkanlarının da görev süreleri boyunca verdikleri vaatleri yerine getirme ve şehirlerine karşı sorumlulukları vardır.
AK Parti açısından bakıldığında 117 belediye başkanının katılımı, farklı siyasi geleneklerden gelen yerel yöneticilerin aynı çatı altında buluşması anlamına geliyor.
CHP'den 4’ü büyükşehir belediyesi olmak üzere 22, Yeniden Refah Partisi'nden 43 belediye başkanının iktidar partisine katılması ise dikkat çekici bir durumdur.
Şimdi önemli olan, bu katılımların tabelada kalmamasıdır.
Yeni katılan belediye başkanlarının şehirlerine daha fazla yatırım kazandırması, bekleyen projeleri hayata geçirmesi ve vatandaşın beklentilerine cevap vermesidir.
Çünkü vatandaşın siyasi tartışmalardan çok hizmete ihtiyacı vardır.
Bir ilçeye yeni yol yapılıyorsa, bir şehrin altyapısı yenileniyorsa, gençlere iş imkânı doğuyorsa, vatandaş bunun hangi siyasi rozetle gerçekleştiğinden önce hayatına ne kattığına bakar.
Sonuçta belediye başkanlarının asıl başarısı, hangi partinin rozetini taşıdıklarıyla değil, yönettikleri şehirlerde hangi eserleri bıraktıklarıyla ölçülür.
Evet, yazımın başlığında olduğu gibi sandıkta başka parti, sonunda AK Parti.
117 belediye başkanının tercihi, Türk siyasetinde üzerinde uzun uzun düşünülmesi gereken bir durumdur.
Çünkü bazen bir siyasi tercih, yalnızca kişinin değil, temsil ettiği şehrin geleceğine ilişkin bir hesap olarak da ortaya konulmalıdır.
Koltuk geçici, makam geçicidir.
Asıl kalıcı olan, millete bırakılan hizmettir.