Yazma serüvenim ta lise yıllarına dayanır. İlkokulu, ortaokulu ve liseyi Trabzon’un küçük ama şirin ilçesi Köprübaşı’nda okudum. İlkokulu Köprübaşı’na bağlı Güneşli Köyü’nde tamamladım. Ortaokulu ve liseyi Köprübaşı’nda okudum. O zamanlar ortaokul ve lise aynı binadaydı. Gündoğan’a bağlı Kosron Mahallesinden gidip gelirdik Köprübaşı’na. Evden okula, okuldan eve varmak için her gün 7-8 km yol yürürdük. Hiç de gocunmazdık.
O zamanlar araba yolu bile yoktu. Evden okula giderken yemyeşil fındık ve çay bahçelerinden geçerdik. Bu gidiş gelişlerimizde patika yolları kullanırdık. Bir saatlik yolu yürürken oturur, dinlenir, bazen kitap okur, bazen de tabiattan aldığım ilhamla şiirler yazardım. O zamanlar bir de kitap alma ve kitaplık (kütüphane) oluşturma merakım vardı. Öğleleri harçlığımı yemez, onunla kitap alırdım. Aldığım kitapları bir solukta okur, kitaplığıma koyardım. Bu kitap alma ve biriktirme işi zamanla devasa bir boyuta ulaştı. Bugün 10 binin üzerinde kitaptan oluşan zengin kütüphanemin temellerini o yıllarda attım.
Lise yıllarında okulumuzda tek bölüm vardı. O da matematik bölümüydü. Hiç istemesem de, mecburen bu bölümden mezun oldum ama ona rağmen en çok sevdiğim ve kafama koyduğum Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliğini tercih ettim. Üniversitenin 1. sınıfında Trabzon’da günlük yayımlanan Türksesi gazetesinde köşe yazıları yazmaya başladım. Bu süreç gazete kapanana kadar 20 yılı aşkın bir süre devam etti. Daha sonra Karadeniz Olay gazetesinde yazdım. Oradan Hizmet gazetesine geçtim. Orada da uzun süre yazdım. Sonra Hüryol gazetesinde yazmaya başladım. O kapanınca Karadeniz gazetesine geçtim. Bir yıl da orada köşe yazıları yazdım. Bu arada 1993 senesinden bugüne kadar da Gümüşhane’de Kuşakkaya ve Demokrat Gümüşhane gazetelerinde yazmaya devam ettim. Kuşakkaya’da hâlâ yazmaktayım. En son olarak da Trabzon’un gözü, kulağı ve sesi olan Taka’da köşe yazıları kaleme almaktayım. Bugün kaleme aldığım bu yazı Taka gazetesinde yazdığım ve yayımladığım 500. yazı oluyor. Bu benim için çok önemli bir onurdur.
Bugün okumakta olduğunuz bu son yazım Taka gazetesindeki 500. yazım oluyor. Takip edenler bilir, bu gazetedeki köşe yazılarım yıllardan beri cumartesi günleri okurlarla buluşuyor. Haftada bir yazımın yayımlandığı düşünülürse yılda 52 yazı yazdığım sonucuna varılır. 500 yazı demek 500 hafta demektir. Bu da 9 buçuk yıla tekabül ediyor. Bir gazetede bu kadar uzun süre yazabilmek çok önemlidir. Bunda benim azim ve kararlılığımın yanında, gazete yönetiminin yanımda ve arkamda durmasının önemli bir etkisi vardır. Bunun için gazetenin sahibi hemşehrim Zeki Sancak’a, gazetenin kadim emektarı Birol Sancak’a ve emeği geçen herkese çok teşekkür ediyorum. Sağ olsunlar, var olsunlar, bana olan destekleri çok kıymetlidir. Onların desteği sayesinde birçok okurla buluşma imkânı buldum.
Bugüne kadar kaleme aldığım yazıları okuyanlar bilir ki ben yazılarımda daha çok kültür, sanat ve edebiyattan bahsederim. Bunun yanında Trabzon’u ilgilendiren her şey yazılarımın konusudur. Yazılarımda hiçbir zaman parti siyaseti yapmadım. Birilerini tutup, birilerini atmadım. Memleketin doğruları benim de doğrularım oldu. Dinini, bayrağını, toprağını sevenler ve canından aziz bilenler dostlarım oldu; aksi düşünenlerle mesafeli oldum.
Bugüne kadar Taka gazetesinde yazdığım yazılara bakıldığında kitap tanıtım yazılarının, şair ve yazarlarla ilgili deneme ve makalelerin çoğunlukta olduğu görülür. Hangi kesimden olursa olsun, kitabı çıkanların kitaplarını okuyup değerlendirmesini yaptım ve köşemde yayımladım. Fakat kimseyi hak etmediği halde yalandan övmedim. Bildiğim ve anladığım kadarıyla, kimseyi rencide etmeden, yazarlara ve eserlere dair kritikler yaptım.
Taka gazetesi Trabzon’un köklü gazetelerinden biridir. Trabzon merkezli Taka gazetesi, 2026 yılı itibarıyla 24 yaşındadır ve 25. yayın yılının içindedir. Bu gazetede birçok değerli kalem bugüne kadar birbirinden kıymetli yazılar kaleme aldı. Ben de onlardan biri olduğum için kendimi şanslı görüyorum. Bundan sonra da inandığım doğruları yazacağım.