Baş döndürücü bir gündem olsa da ilk sıralarda yine fon krizi var. Fon krizinden, enflasyonla mücadeleden, ekonominin dar boğazından, adaletin tabana yayılımı durumundan hasarlı da olsa seçime kadar hükümet toparlayıp çıkarsa bu işi sandıkta da götürür. Bunu yalnızca ben söylemiyorum artık muhalefetin ekran yüzleri de söylüyor.
Seçim takvimi henüz açıklanmadı ama siyasette seçim havası şimdiden ağır ağır hissedilmeye başladı. Partiler hesap yapıyor, siyasetçiler sahaya iniyor, teşkilatlar hareketleniyor. Peki, AK Parti bu sürece nasıl hazırlanmalıdır? AK Parti diyorum çünkü geçen hafta ki yazımı tam olarak anlamayıp beni olumsuz eleştirenler arayıp eksik yazdığımı söyleyenler de oldu o yüzden devamı niteliğinde yine sorumlulara yazayım dedim.
Öncelikle şunu söylemek gerekir ki vatandaşın gündemi siyasetçinin gündeminden çok farklıdır. İnsanlar artık büyük laflardan, süslü vaatlerden ziyade geçim derdine çare bekliyor. Pazara giderken hesabını yapan, mutfak masrafını denkleştirmeye çalışan, kirasını ve faturalarını ödemekte zorlanan milyonlarca insan var. Emekli geçinemiyor, asgari ücretli ay sonunu getiremiyor. Gençler geleceğinden endişe ediyor. Özellikle bunları söylüyorum diye yakın çevremden bile tepkiler almıyor değilim.
Şunu özellikle belirtmeliyim ki AK Parti'nin öncelikle bu sesleri duyma mecburiyeti vardır. Ekonomide iyileşme rakamlarını anlatmak kadar esas önemli olan vatandaşın cebindeki yangını söndürmektir. Vatandaş enflasyonu istatistiklerden değil, marketteki etiketlerden ölçüyor.
Bir diğer mesele de siyasetçilerin halktan kopmamasıdır. Makamlar geçici, koltuklar emanettir. Vatandaşın kapısını sadece seçim zamanı çalmak, sorununu dinliyormuş gibi yapmak artık yeterli değil. Eleştiren insanı düşman görmek yerine söylediklerinden ders çıkarmak gerekiyor. Genellikle her eleştirinin altında bir memnuniyetsizlik ve her şikâyetin arkasında çözüm bekleyen bir sorun vardır.
Liyakat, adalet ve güven de unutulmamalı ki vatandaş en çok bundan da şikayetçidir. İnsanlar bir yere gelirken tanıdık değil, hak edenin öne çıkmasını istiyor. Gençler torpil değil fırsat, çiftçi emeğinin karşılığını, esnaf ayakta kalabilmenin yolunu arıyor. Açılışlarda olanlar kepenkler kapanmadan çözüm bulmalıdır. Karadeniz'de fındık üreticisinin, küçük esnafın ve dar gelirlinin sesi daha fazla duyulmalıdır. Bakınız fındığın altını çizerek tekrar yazıyorum.
AK Parti'nin geçmişte yaptığı hizmetleri anlatması elbette doğal ancak geçmişte yapılanlar, bugünün sorunlarını görmezden gelme gerekçesi olmamalıdır. Dün yapılan hizmetler nasıl takdir edildiyse bugün yaşanan sıkıntılar da aynı samimiyetle kabul edilmelidir.
Bir de teşkilatlara tavsiyem var: Sadece genel merkezden gelen mesajları sahaya taşımayın, sahadaki vatandaşın sesini de genel merkeze taşıyın. Her şey yolunda demek kolaydır. Asıl mesele, yolunda gitmeyenleri görebilmek ve genel merkeze tüm gerçekliğiyle aktarabilmektir.
Son sözüm şu olsun. Seçim kazanmak başka, gönül kazanmak başkadır. Sandıkta oy istemeden önce vatandaşın derdine ortak olmak gerekir çünkü vatandaş unutmaz; kimin zor gününde yanında olduğunu, kimin sadece oy istediğinde kapısını çaldığını çok iyi bilir.
AK Parti'ye daha iyi tavsiyem; daha çok konuşmak değil de, daha çok dinlemek; daha çok anlatmak değil, daha çok çözüm üretmektir. Sandığa giden yolun önce vatandaşın gönlünden ve midesinden geçtiğini unutmamak gerekir.
Hep Ak Parti’yi yazıyorsun diyenlere sözüm, sonraki yazımda da inşallah müzmin muhalefeti yazacağım. Kalın sağlıcakla.