Şampiyonluk yarışında artık her haftanın, her puanın, hatta her golün ayrı bir anlam taşıdığı günlerden geçiyoruz. Haftaya lider Galatasaray’ın lig ikincisi Amedspor karşısında aldığı galibiyetle başlanması, zirvedeki dengeleri yeniden şekillendirirken Trabzonspor adına da önemli bir fırsat doğurdu.
Bordo-mavililer, Alanyaspor karşısında kazanarak lig ikinciliği yolunda önemli bir adım atabilir, milli araya ikinci sırada girmenin kapısını aralayabilirdi.
Fenerbahçe’nin yeni hocasıyla haftayı galibiyetle kapatması, Trabzonspor üzerindeki kazanma zorunluluğunu daha da artırmıştı. Dolayısıyla Alanyaspor karşılaşması yalnızca üç puanlık bir mücadele değil, aynı zamanda zirve yarışında iddianın ve karakterin ortaya konulacağı hayati bir sınavdı.
Sakatlıklardan bunalmış, rotasyonu çıkmaza girmiş bir takım olarak zaten sıkıntılı bir dönemde, bize ters gelen bir rakiple, üstelik Avrupa müsabakasının yorgunluğu ile çıkmak bizleri tedirgin etmedi dersek yalan olur.
Tüm bu olumsuzluklara rağmen maça çok istekli başlayan bir Trabzonspor gördük. Özellikle ilk yarı iki golden daha çok kaçırılan gollere ah vah ettik. Kaçırdıklarımız attıklarımızdan misliyle fazlaydı onu da ekleyelim.
İkinci yarıya da pozisyonla başlayan tarafın Trabzonspor olduğunu söylemeliyim.. Salah’ın pasında Muçi ağır kalarak net bir golü heba etti. İkinci yarı her geçen dakika Trabzonspor’un fizik olarak düştüğü hücum organizasyonlarında net olarak göründü.
Tüm olumsuzluklara rağmen gol yemeden galip gelmek çok kıymetliydi..
İkinci yarının ilk 10 dakikası hariç 90 dakikanın mutlaka hakeminin Trabzonspor olduğunu ve bir düzineye yakın golü kaçırdığını ekleyerek yazımı sonlandırayım.
Unutulmasın ki şampiyonluk yarışları sadece rakiplerin kaybetmesini bekleyerek kazanılmaz. Kendi yolunda yürürken kazanmayı alışkanlık haline getirerek kazanılır. Dün gece galibiyet alışkanlığına bir müsabaka daha ekledik.
Fırtına esmeye başladı. Şimdi sıra İstanbul'da esecek rüzgârda!
Çünkü Trabzonspor varsa zirve yarışı hiçbir zaman bitmiş sayılmaz.
