Sıra geceleri düzenlenir Urfa Mardin gibi illerimizde. Trabzon çıkışlı tur otobüslerin in programında olmaz TURİZM olmazlardandır bu etkinlik. Yerel müzik eşliğinde yöresel yemeklerin tadına bakınırken bu arada çiğ köfte de bir yandan yoğrulur.

Turizmin olmazsa olmazı eğlence tarafı böylelikle icra edilir GAP turlarında.

Gelelim Trabzon'a

Köfte ye kalk, alabalık

ye kalk, kuymak ye kalk...belki birer çay faslı hepsi bu.

Şimdi de yeni bir şey eklendi.

Yemek sonrası çaylar da hesaba yazılıyor.

Peki nasıl olacak kentin musikisini, yerel seslerini, kültürünü turiste sunmak, kemençe ile horon oynamak.

Turizm sadece yemek ve tarihi eserleri gezmek değildir.

Aslında eğlenmek turizmin en önemli unsurlarından biridir.

BAVULUMDAKİ BAYRAK

Yurt dışı seyahatleri benim için yeni bir dünyanın açılan kapısının ardında farklı kültürleri keşfetmenin başlangıcı olmuştur.

Çoğu yurt dışı gezilerinde görev icabı bulundum.

Ya bir kültürel etkinlikti.

Ya bir turizm fuarıdır bu görev.

Bu gezilerde iki konuya çok dikkat ederdim.

Bavulumda mutlaka olmazsa olmaz taşıdığım bizi temsil eden iki sembol bulunurdu.

Biri ülkemizin, milli kimliğimizin varoluşumuzun simgesi Türk Bayrağı,diğeri de yaşadığımız şehrin en önemli markası Trabzon'umuzun vazgeçilmezi Trabzonspor Bayrağı.

Yurt içi ve yurt dışı etkinliklerde hemen bize ayrılan bölüme bayrakları uygunca asardık.

Bu bir tanınma ve kimlik meselesi idi.

Türk bayrağı milletimizin,Trabzonspor da kentimizin sportif anlamdaki zenginliğinin tanınırlığının paydaşı olarak standımızı zenginleştiriyordu.

GERİDE KALANLARA DA SELAMLAR

Köy evindeler.

Soba gürül gürül yanıyor.

Radyoda gurbet türküleri çalmakta.

Evin büyüğü dedeler,babaanneler,amcalar,çoluk çocuk bir de kapının dibine yakın sesi de sözü de çıkmayan gelin hanım.

Çaylar gidip geliyor,dışarıdaki soğuğa kara fırtınaya aldırmadan,dışarıdan arada odunlar da taşınıyor...Evin gelini biraz da o yüzden mi dışarıya yakın oturuyor bilinmez ama önemli bir görev varmış gibi tüm aile bir araya gelmişti.

Evin evladı beşinci sınıfta.

Okuma yazması güzel.

Dede cebinden bir mektup çıkartıp çocuğa uzatıyor;

Oku bakalım oğlum babandan ne haber var.

Tane tane oku da biz de anlayarak dinleyelim.

O sırada çay servisi yapmakta olan evin gelininin yüzü pembeleşirken aynı zamanda gözlerinin içi de gülüyordu.

Mutfağa çabuk çabuk geçip tepsiyi bırakır bırakmaz biraz daha sobaya yakın bir yerde oturdu.

Hoş beş iyilik filan diye mektup uzayıp giderken selam faslı başlar...

Anaya,babaya,dedeye,nineye,amcaya,dayıya,hatta köydeki Hasan,Kadir,Temel emicelere bile selamlar iletilirken,en son cümlede de " geride kalanlara da selamlarımı iletirim.Hepiniz Allaha emanet olun.Ben iyiyim geride kalanlar da iyidir inşallah"

Geride kalanlar,hanım ve çocuklarıydı...

Onlar hep geride kalmış

tılar zaten...

Herkes sobanın başında bir güzel ısınırken o yine geride kalıp çay servisi yapmaya devam etmekteydi gözlerindeki yaşları belli etmemeye çalışırken...

Ama şunu da bilirdi o hep geride kalan,ahırdaki sarıkızın bile hatırı sorulur da çocukların annesi de nasıldır diye sorulamazdı.

Çünkü gel7nin eşi,cocukların babasi bilirdiki o mektup cumbur cemaat herkesin huzurundaa okunacak,ve de Hanımın hatırını sormak onca büyüklerin icinde,kendi gelenekleri gereği hiç uygun olmayacaktı...