Resmi kayıtlara göre 18 Kasım 1994’de Türksesi Gazetesinde yazılarım başlamış.
Yaşlanmışız…
94 Mart seçimleri vardı, İskenderpaşa Mahallesi Muhtarlığına aday olmuştum. 3 aday çıkmıştık, eski banka müdürü Eyüp Bey, Aslan Yeşilyurt ve ben. Kendi işyerimin ön cephesini, adayların fotoğraflarını ve listelerini yayınlayıp, çepeçevre donatmıştım. Evet diğer adayların da kendi işyerimde reklamını yapıyordum. Mesela vatandaş geliyor “hayırlı olsun” diyor ve soruyor; “diğer adaylar kim?” bende kendi işyerimin camını gösteriyordum “işte bu arkadaşlar” diye. Milliyet Gazetesi beni ulusal basında haber yapmıştı: “En demokratik aday” diye. 94’de otuzlu yaşlarda en genç muhtar olarak mahallemde muhtar seçilmiştim.

Ele avuca sığmıyorum, hemen tüm muhtarları örgütledim. Gittim Ankara’da Muhtarlar Derneklerini araştırdım. 3 Genel Merkez olduğunu öğrendim, hangisinin Genel Başkanı “faal” muhtar ise onun şubesini Trabzon’da açtım. Tüm muhtarları bir çatı altında topladım kısa zamanda. Trabzon’un her konusunda söz sahibi idik, her sorununda biz vardık artık.

Benim mahallemde matbaası da bulunan rahmetli Ayhan Kıyak’ın Türksesi Gazetesini sık sık ziyaret edip, Trabzon’un sorunlarını dile getiriyordum. Ayhan Abi bunaldı, uzattı kalemi “al buyur, ne istiyorsan kâğıda dök” dedi, “söz uçar, yazı kalır…”
Yazı işine zaten meraklıyım, başladım yazmaya.
76-77 yıllarında rahmetli Ömer (Güner) Emice’nin yanında koşturduğum yıllardan az biraz tecrübemde var. Ömer Emice, benim haftalık harçlığımı verir koşturur dururdu. O dönemler (1976-1977) hem Milliyet Gazetesinde hem Cumhuriyet Gazetesinde Karadeniz Bölge sorumlusu. Aynı zamanda yerel Sonhaber Gazetesinde de Yazı İşleri Müdürü. Toprak İskân Müdürlüğü ve Türk Hava Kurumu saymanlığı da diğer iştigalleri idi rahmetlinin, koltuğunun altı dolu yani. Rahmetli babam beni, futbol peşinde koşmaktan okula zaman ayıramadığımdan devamsızlıktan lisede sınıfta kalınca, tuttu kulağımdan Ömer Emice’nin yanına vermişti.
Yani ilk tozları orada almıştım ama yazı ailesine 1994’de Ayhan Abinin Türksesi Gazetesinde başlamıştım.
Şaka maka, koca koca otuz küsur senedir Trabzon basınında kalemşorlük yapıyormuşuz.
Afferin bana, teşekkürler asıl size.
İyi ki siz okurlarımsınız bunca senedir…
COP31’DE TRABZON EVİ KAPISINA TURNİKE KOYMAK!
Trabzon Büyükşehir Belediyesi Antalya’daki COP31 Zirvesi kapsamında açılan “Trabzon Evi”nde dünyanın dört bir tarafından gelen ziyaretçilerine mutfak kültürü, geleneksel lezzetler yani kentin kültürünü (!) ve gastronomi değerlerini yöresel zenginlikle sunmuş!
Trabzon Evi’nin ziyaret eden yerli-yabancı 25 bin kişi (bir haftada) çok memnun kalmış, öve öve bitirememişler bizi. Trabzon yalnızca doğal güzellikleri ile değil, mutfağı, kültürü, insanı ve misafirliği ile de dünya sahnesinde yer alabileceğini göstermiş. (basından)

Önce şuradan başlayalım, COP31 nedir?
COP31, 1992’de imzalanan Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin taraf olan 197 ülkesinin 95’den itibaren her yıl farklı bir ülkede yaptığı (sayı oradan geliyor, COP31 zirvenin 31.si demek) taraflar konferansı. ..
Zirve’nin önemini şöyle yorumluyordu uzmanlar; “Türkiye iklim diplomasisi alanındaki görünürlüğünü ve uluslararası müzakerelerdeki etkinliğini artırması açısından stratejik bir öneme sahip bir konumda. Bu bakımdan 1,5 derece sınırına (küresel sıcaklık artışı) iyiden iyiye yaklaştığımız bu dönemde zorlu müzakerelere sahne olacak zirveden çıkacak sonuçlar dünyanın geleceğini şekillendirecek. Bu sonuçlar zaten Türkiye’de günlük hayata da dokunuyor: kömürden çıkış takvimi elektrik faturalarını, uyum finansmanı kuraklık ve sel önlemlerini, emisyon hedefleri ise sanayi ve istihdam politikalarını doğrudan etkiliyor…” diyorlar.
Bizim Trabzonlularda ne yapıyor bu küresel İklim Sempozyumunda? Stant kurup kuymak, lahana çorbası dağıtıyor, horon kurup kültürümüzü tanıtıyor!
Arkadaşlar, konu kültür, gastronomi değil İklim Değişikliği. Alooo…
Ben beklerdim ki, Trabzon olarak ne kadar doğaya, ne kadar tabiata, ne kadar önümüzdeki tehdit iklim değişikliğine önem veren bir kent tanıtımı yapılabilsin.
Bir de bu ziyaretçi sayısı “25 bin kişiyi” nerden buldunuz arkadaşlar, kapıya turnike mi koydunuz?
İşiniz gücünüz algı…
SÖZCÜ TV’YE DE KAYYUM…
Çok kayyumlu bir dönem, sıkı tutunun turbo demokrasiye geçiyoruz.
Biliyorum, haber alma özgürlüğüne bir darbe daha diyorsunuz ama ben size söyleyeyim birkaç gün önce Butlan Kemal abi de sinyalini vermişti. Sözcü’ye de kayyum atadılar.
Bak buraya yazıyorum, söyledi dersiniz.
Önce sosyal medyalar bitecek.

Ardından dokunulmazlıklar kaldırılacak, AKP- MHP- CHP ve HDP hep beraber Türkiye İttifakı kuracaklar, birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyduğumuz zamanlardan geçtiğimizi söyleyecekler.
Önce HalkTV ardından SözcüTV…
Yani ne diyeceğimi bilemiyorum, halkı bu kadar küçümseyip robot mu zannediyorlar anlamadım. Muhalif seçmeni, gazeteler, kanallar kapanınca yok olacak mı zannediyorlar?
Valla ben kendi açımdan söyleyeyim, ne yaptığınızı görüyorum, bundan sonra da göreceğim. Gerekirse kulaktan kulağa aktarırız yine duyururuz memlekette olanları, mors alfabesine kadar yolumuz var.
Korkaklar her gün, cesurlar bir gün ölür.
Zulmünüz artsın, korkmuyorum, korkmuyoruz…
BAŞHEKİMLİĞE BEN ADAYIM…
Trabzon’un sosyal fenomeni Teoman (Yılmaz) Abi, bir tartışma başlatmış. “Vatandaş Şehir Hastanesinde Başhekim olarak kimi görmek ister?” diye sormuş.
Altında yüzlerce yorum var. Mesela “Büyüklerimiz daha iyi bilir” diyen de var, “Dr. Ayhan Çağılcı”, “Prof. Dr. Süleyman Türedi” diyende. Bizim Dr. Aydın muzip muzip “Ben” demiş.
Ben de “Ben” diyorum…
Gülmeyin, valla.

Bir kere yıllardır düşünürüm, doktorlar niye yönetici olurlar?
Ayrıca eskiden çoğu illerde Sağlık Müdürleri pratisyen hekimdi! Düşünün ona bağlı Tıp Fakültesi Dekanı Prof. Doktor ama üstü pratisyen hekim! Olmuyor elbette, iktidar mantığı ile alakalı bir durum bu. Mesela bu pratisyen hekimden hallice Sağlık Müdürü de hastaneye hem akademik olarak hem de eğitim ve tecrübe olarak atanabilecek çok daha donanımlı insanlar mevcutken kısmen düşük profilli, kolayca dediklerini yaptırabilecek hekimleri atıyor. Sorgu sual etmemek lazım, birinin dediği gibi “büyüklerimiz daha iyi bilir”…
Ama ben yine de adayım, yeni açılacak olan Trabzon Şehir Hastanesi Başhekimliğine adayım.
Doktorlar işine gücüne baksın, ben iyi yönetirim hastaneyi yeminle.
Koridorların fayanslarını doktor mu seçer arkadaşlar? Sandalyeleri seçecek insanın niye, tıp okuması mı lazım? Sağlık Bakanlığında şube müdürü imamlar vardı bir ara. İmamları küçümsemek için söylemiyorum yanlış anlaşılmasın, ne alaka yani dediğimiz bir durum.
Ayrıca Başhekim adını da değiştirin, koordinatör olsun bence. Zaten sağlık sektörü şehir hastanelerinde kiracı, işletmeciler alsın yönetsin hastaneleri.
Benim 2 üniversite diplomam var, biri “Kamu Yönetimi” diğeri “Yerel Yönetimler”.
Muhtarlık da yaptım onlarca sene, beş sene de binlerce kişiye Belediye Başkan Yardımcılığı.
Tecrübe ise tecrübe, liyakatse liyakat.
Sevgili Topsakal, duy sesimi…
EN KOLAY İŞ BULAN ÜNİVERSİTE MEZUNLARI
Türkiye’de üniversitelerin iş dünyasındaki itibarını ölçmüşler.
İşverenlerin işe alım tercihlerine göre bir sıralama yapmışlar, mezunları şirketlerin en çok tercih ettiği 10 üniversiteyi açıklamışlar.
Peşinen söyleyeyim, hiç aramayın ne KTÜ var sıralamada, ne Avrasya ne de Trabzon Üniversitesi. Bırakın listeye girebilmelerini uzaktan yakından bile geçmemişler.
Birinci sırada Sabancı Üniversitesi çıkmış yüzde 86,2 ile.

İkinci Galatasaray Üniversitesi yüzde 84,6, üçüncü Koç Üniversitesi yüzde 73,6 oran ile.
Dördüncü Türk-Alman Üniversitesi 73,1, beşinci İTÜ 72,9 ve altıncı Boğaziçi Üniversitesi 71,1 oranı ile. Yedinci Yıldız Teknik Üniversitesi yüzde 67, sekizinci Özyeğin Üniversitesi 58,3 oranı ile. Dokuzuncu sırada yüzde 57,3 ile ODTÜ ve onuncu sırada Bursa Uludağ Üniversitesi var yüzde 54,2 oranı ile…
Biz her zaman ki gibi nal topluyoruz, 3 yeni sazan türü bulan Rize Üniversitesi ne oldu acaba?
YEŞİL ALANDA DÜNYAYI ŞAŞIRTTIK!
Dünya Sağlık Örgütü (WHO) kentte kişi başına düşen yeşil alan miktarının en az 9 metrekare olması gerektiğini 10 ile 15 metrekarenin de ideal olduğunu belirtiyor.
Peki, buna göre Dünya Sağlık Örgütünün Türkiye için ölçüm rakamları kaç?
Ben size söyleyeyim, 1 ila 9 metrekare arasında değişiyormuş…

Trabzon’da 2013 yılında yani Büyükşehir olmadan önceki resmi rakamlar, kişi başına düşen yeşil alan miktarı 8,59 metrekare olarak kayıtlara geçmişti. 2014 de biliyorsunuz, Büyükşehir değil “Bütünşehir” olduk. Siyasi bir manevra idi, of’un tepesinden, Beşikdüzü’nün tam Giresun sınırına kadar her bir Allah’ın kuluna Trabzon için oy verdirttiler.
Birkaç gün önce Büyükşehir Belediye Başkanımız Ahmet Metin Genç açıkladı, Trabzon’da kişi başına düşen yeşil alan miktarı mevcut 13 metrekareden 17 metrekareye yükselteceğiz. Bunun da artmasını Uzunkum Yaşam Alanına bağlıyor, diğer ilçelerde de park bahçe işlerini arttırınca hedefe ulaşacağız diyor.
Valla bir şey diyemiyorum ama bir önerim var!
Bence orta refüjleri de sayıma katın Başkan, hatta Meydan’daki mevcut dolmuşları kaldırdığınız köprü altını da “yaşam alanı” yaptığınız yerler de var onu da katın, unutmayın.
Yeşile benim de katkım olsun, yeşillendireyim dedim bugün…
ÇOCUK İSTİSMARINDA TRABZON…
Rakamlar beni ürküttü.
2025 yılı içerisinde Çocuk İzleme Merkezi (ÇİM) ve Adli Görüşme Odası (AGO) uzmanları tarafından 131 cinsel istismar mağdurunun ifadesi alınmış. Dosya sayısı 293 mağdur varmış toplamda.
Yasada “çocuk istismarı” sadece cinsel konuyu içermiyor. 18 yaş altında bulunan çocukların, anne babaları veya bakmakla yükümlü diğer kişiler tarafından, fiziksel, duygusal, cinsel, gelişimlerini engelleyen veya ruh sağlığına zarar vere, kaza sonucu olmayan durumlarla karşı karşıya bırakılmasının tümüne deniliyor.

Ürktüm hakikaten ama bir de bizi yönetenlere baktım.
“Bir kereden bir şey olmaz” diyen Bakanlar mı ararsınız, ya da pişkin pişkin “erkek çocuğu olduğu için unutur, kız olsaydı daha kötü olurdu” diyenler mi ararsınız siyasette hepsinin mevcut olduğu bir dönem yaşıyoruz, ne yazık ki.
Ama sayı bir hayli yüksek ve sayı “cinsel istismar”!
Ben konuyu siyasetçilerin değil uzmanların yorumlamasını diliyorum.
Mesela koca koca üniversiteler ve birbirinden kıymetli hocalarımız mevcut Trabzon’da.
Ne düşünüyorlar bu konuda, bekliyoruz…
PARAYI ALIYORSUNUZ, BİR DE SÖYLEMİYORSUNUZ!
Çok ayıp arkadaşlar, bak birkaç gün önce Ahmet Hakan yazdı bizde uyandık.
Ahmet diyor ki, cerrahımın titizliği ile süreç ilerliyor. Kimsenin gözünün yaşına bakılmıyor hem bakın Fatma Betül’de tutuklandı. Daha ne olsun, tereyağlı su böreği yani.
Yüzde 81’inin parası ödenmiş, geriye yüzde 19 kalıyormuş. 445 bin kişiye 161 milyar ödenmiş. Bütçeden çıkan bir şey yokmuş, yani milletin cebinden tek kuruş çıkmamış. Ayrıca ABD’de Madoff mağdurları ilk ödemeyi üç yıl sonra alırken bizde iki ayda trink olmuş. Bugüne kadar 35,6 milyar para toplanmış. Öyle diyor Ahmet abi.
Liste konusunda da bir durun bakalım diyor, henüz kimin mağdur kimin sorumlu olmadan isimlerin yayımlanması doğru değil. Erken açıklanırsa şüpheliler delil karartır ve mal kaçırma kuyruğuna girerler. Bekleyin iddianameleri, yargıya güvenin…
İktidarın mikrofonu bu Ahmet Hakan, biliyorsunuz.

Küsuratta veriyor, 36,5. Ey Allah’ım ya…
Tamam, madem ödendi paralar. Halkın güveni de geri gelmiştir bu mantığa göre.
Haydeyin sandığa, erken seçime var mısınız?
En çok bunu merak ediyorum, büyük dönüşlerin mucidi Ahmet abiyi.
AKP gittiğinde bu ne olacak, bendeki de merak…