Bir önceki yazımda MHP'nin geçmişte yaşadığı iç hesaplaşmaları ve sonrasında ortaya çıkan siyasi tabloyu ele almış, "MHP oğul verdi, sıra CHP'de mi?" sorusunu gündeme taşımıştım.
Yazının ardından çok sayıda yorum ve değerlendirme aldım.
Bunlardan biri de okurum Ergün Özşahin'den geldi.
Özşahin'in değerlendirmesi sıradan bir siyasi yorumdan çok, Türkiye'nin son yirmi yılına dair geniş bir perspektif ve dikkat çekici bir senaryo içeriyordu.
Kendisinin görüşüne göre Türkiye'de yaşanan birçok gelişme birbirinden bağımsız değil. Devlet kurumlarının zayıflatılmasından anayasal değişikliklere, Suriye iç savaşından demografik dönüşüm tartışmalarına kadar uzanan süreçlerin büyük bir planın parçaları olduğu düşünülüyor.
Elbette bunlar okurumuzun değerlendirmeleri.
Ancak siyaset zaten biraz da algılar, kaygılar ve gelecek endişeleri üzerinden şekillenmiyor mu?
Bugün Türkiye'de milyonlarca insanın zihninde benzer sorular dolaşıyor.
Yeni anayasa tartışmalarının amacı nedir?
Muhalefet neden sürekli parçalanıyor?
İktidar karşısında alternatif oluşturabilecek siyasi hareketler neden bir türlü ortak zeminde buluşamıyor?
Ve en önemlisi...
2028 seçimlerine giderken Türkiye nasıl bir siyasi tabloyla karşılaşacak?
Özşahin'in dikkat çektiği noktalardan biri de CHP içerisindeki olası kırılmalardır.
Son dönemde yaşanan gelişmeler, parti içindeki fikir ayrılıkları ve liderlik tartışmaları bu soruları daha görünür hale getiriyor.
Acaba CHP yeni bir siyasi oluşuma mı sahne olacak?
Acaba parti içinden yeni bir hareket çıkar mı?
Yoksa yaşanan tüm gerilimlere rağmen CHP mevcut yapısını korumayı başarır mı?
Bu soruların cevabını zaman gösterecek.
Ancak bir gerçek var ki, Türkiye'de muhalefet cephesinin en büyük sorunu iktidarı eleştirmek değil, seçmene güçlü ve ortak bir alternatif sunabilmek.
Bugün muhalefet partileri arasında oluşabilecek yeni ittifak senaryoları sıkça konuşuluyor.
Özellikle merkez sağ, milliyetçi ve merkez sol seçmeni aynı çatı altında buluşturabilecek bir formülün olup olmadığı tartışılıyor.
Çünkü siyasette matematik basittir.
Ayrı ayrı güçlü görünen yapılar, birlikte hareket edemediklerinde etkisiz kalabilirler.
Tam tersine, farklı görüşlerden oluşan geniş tabanlı birliktelikler dengeleri değiştirebilir.
Önümüzdeki süreçte yeni anayasa tartışmaları, erken seçim iddiaları, parti içi hareketlilikler ve olası ittifak arayışları siyasetin ana gündemi olmaya devam edecek.
Belki de bugün asıl sorulması gereken soru şudur,
CHP oğul verir mi?
Belki verir...
Belki vermez...
Cumhurbaşkanlığı seçimleri için hazırlıklara başlanmış bile.
AK Parti şu an itibariyle dört şehrin il başkanını görevden almış ve yerine yeni yönetimler oluşturdu.
Bu süreç önümüzdeki günlerde de devam edeceğine benziyor.
Yani birçok şehrin il başkanları değiştirilecek ve ittifakın en güçlü muhalefetin de en güçsüz dönemlerinde seçime gidilecek.
Baskın seçim de olur, daha erken seçim de.
Muhtemelen takvim 2027 yılının Kasım ayını gösteriyor.
Mayıs’ında da olabilir.
Mesele Türkiye siyasetinde asıl belirleyici olacak olan, hangi partinin bölündüğü değil, hangi siyasi hareketin toplumun geleceğe dair beklentilerine cevap verebildiği olacaktır.
Çünkü seçmen artık sadece kavga izlemek istemiyor.
Yol haritası görmek istiyor.
Ve siyaset kurumunun önündeki en büyük sınav da tam olarak burada başlıyor.
