Anne Vatandır, Vatan Anadır. İkisi de sığındığımız, en önemli vazgeçilmezimizdir. Pazar günü Anneler Günü…
Annelerimiz; varoluş sebebimiz, bizleri dünyaya getiren, besleyip büyüten, bugünlere gelmemizi sağlayan en kıymetlilerimizdir.
Bizi biz yapan muhteşem varlıklardır.
Anne; hayatın her anında ve her alanında emek verendir.
En büyük emeği ise; bir insanı dünyaya getirip yetiştirmektir.
Hayatta herkes değişir… Her şey değişir… Zaman değişir, ortam değişir, sen değişirsin; ama annenin sana olan sevgisi ve kaygısı asla değişmez. Çünkü sen, onun gözünde her zaman ilk kucağına aldığı bebeği, küçücük evladısındır.
Çocuklar, annelerinin “Yapma” dediği şeyi yaptıklarında, çoğu zaman sonunda mutlaka gözyaşı dökerler. Çünkü anneler, olacak olanı önceden hisseder. Bir annenin yüreği bazen yılların göremediğini görür. Ve insan kaç yaşında olursa olsun, canı yandığında yine “Anne…” diye ağlar.
Anne; herkesin acısına üzülen, herkes için kalbi kırılan, evlatları uğruna her acıya, her derde ve her zorluğa katlanandır. Her şeye rağmen evladı için asla pes etmeyip, yaşamı devam ettirme gücünü kendinde bulandır.
Anne; çocukları daha çok yesin diye, “Ben zaten doydum yavrum, siz yiyin” diyendir. Bir öpüşün, bir sarılışın, bir kucak açışın yaralı bir yüreği iyileştireceğini bilendir. Evladının en üzgün anında ona sarılarak acısını hafifletendir.
Kısacası bir anne için evladı tam olarak şudur:
“Korktuğu, gözünden sakındığı, canının en tatlı yeri… Baktığı gözü, tuttuğu eli, yürüdüğü ayağı, aldığı nefesi, kısaca her şeyi… Tüm acılar ona değil bana gelsin’ dediği tek varlıktır.”
Bir evlat için de anne tam olarak şudur:
“Anneniz hayattaysa ve şu anda yanı başınızda oturuyorsa, inanın bulunduğunuz yer cennetin bir köşesidir.”
Muhammed (s.a.v.) “Cennet annelerin ayakları altındadır.” hadis-i şerifiyle anneliğin ne kadar kutsal olduğunu ifade etmiştir. Anne; dua kapısıdır, cennetin anahtarıdır.
Annelerinizin kıymetini; öldükten sonra mezarına çiçek götürerek değil, hayattayken bilin.
Annelerinize sıkıca sarılın.
İnsan yaş aldıkça daha iyi anlıyor ki;
“Anneniz yoksa, nazlanacak kimseniz de yoktur. Hiç kimseden bir şey isteme hakkınız kalmaz.
Hayatınız boyunca sadece başkalarını memnun etmek için çalışırsınız.”
Annenizi, babanızı, sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü bir gün, onları incitmek için bile bulamayabilirsiniz.
Ailesine annelik yapan, evlatlarına merhamet olan, şefkatiyle başkalarına da annelik eden; sokak hayvanlarına, çiçeklere, tüm canlılara yüreğini açan herkesin, Anneler Günü kutlu olsun.
Çünkü; “Annelik tür seçmez, sevgi varsa annelik vardır.”
Ebediyete göç etmiş tüm annelerin mekânı cennet olsun.
Unutmayın…
Her çocuğun annesi onun en büyük kahramanıdır.
Her anne de kendi hikâyesinin kahramanıdır.
Annelerin sadece bir gün değil, her gün değer görmesi ümidiyle…
Hayat felsefeniz şu olsun:
“Her günü Anneler Günü gibi yaşayın ve annenize sarılmayı ihmal etmeyin.”
Haftanın Sözü:
“Eğer bende bir iyilik görürseniz, anneme dua edin. Çünkü beni o yetiştirdi.”
